Rick Riordan cytaty

strona 40

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“How flattering,” I grumbled. “My soul glows.”

“Not that my regularly scheduled life was so great, but it beat getting judged unworthy by twelve bearded guys named Erik.”

“Enchiladas!" Grover said. I wasn't sure where that came from, but it didn't seem to help much.”

“Jason looked like her was trying to figure out an equation. "Let me get this straight. Your table ran away… because you polished him with windex.”

“Jason’s heart lifted when he saw Nico di Angelo on the front lines with the Greeks, slashing his way through a crowd of two-headed men.”

“The whole campfire idea freaked Piper out. It made her think of that huge purple bonfire in the dreams, and her father tied to a stake.
What she got instead was almost as terrifying: a sing-along.”

“Did they live happily ever after?
HAHAHAHAHA. No.”

“As a general rule, I preferred not to have my soul reaped.”

“Leo grabbed the neasrest thing he could find- a Porta-Potty seat- and threw it at the face. Leve me alone!”

“You will not believe me, but I am proud of your strength. Sometimes… sometimes the only way I can care for my children is to keep my distance.”

“All I could think to say was, "The Lakers are my home team!”

“Of course, most mortals can't see magic clearly, so I'm not sure what theythey saw as we passed overhead. No doubt it caused many of them to adjust their medication.”

“Imitation is flattery”

“Immortals are constrained by ancient rules. But a hero can go anywhere, challenge anyone, as long as he has the nerve.
-Chiron”

“He pushed that thoughts away. He didn't like painful memories. Keep moving -- that was his motto. Don't dwell in things. Don't stay in one place too long. It was the only way to stay ahead of the sadness.”

“Bianca di Angelo shivered. "That explains Nico, you remember last summer, those guys
who tried to attack us in the alley in DC?"
"And that bus driver," Nico said. "The one with the ram's horns. I *told* you that was real.”

“Think positive girl, or the world ends.”

“I keep forgetting about your amnesia. Heh. Forgetting about amnesia. That's funny.”

“No!" Amy said. "Dan, you're lucky it was only concussive. You could've wiped out the whole Holt family."

"And that would've been bad because…?”

“NOW, MY BRETHREN!" Poseidon's voice was so loud I wasn't sure if I was hearing it from the smoke image or from all the way across town. "STRIKE FOR OLYMPUS!”

“If you don't like it you can kiss my quiver”

“Alabaster, you told me earlier that heroes don't die. You may be right, but I can tell you one thing." Claymore looked the boy in the eyes. "I'm not a hero.”

“Isis and Horus," he said. "I see you've found new bodies.”

“Ah, but I’m wise,” Athena said. “Wise enough to make you do it instead.”

“Hey, you’re lucky. My cabin is closest to the stables. I can hear her yelling all night: FIRST PLACE OR DEATH! AN A MINUS IS A FAILING GRADE! Leo really needs to design a gag that’s better than my old sock.”

“Just curious how much I'm going for these days," Leo said. "I mean, I can understand not being as pricey as Percy or Jason, maybe… but am I worth, like, two Franks, or three Franks?”

“Death is sometimes kinder than Love.”

“Athena always, always has a plan.”

“You can't swing a cat in Ancient Greece without hitting one of Zeus's ex-girlfriends.”