Rick Riordan cytaty

strona 33

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“Weapons are allowed. Dirty tricks are expected. But try not to kill anybody!” Tantalus smiled at us like we were all naughty children. “Any killing will result in harsh punishment. No s’mores at the campfire for a week! Now ready your chariots!”

“Gods have great power, but only humans have creativity, the power to change history.”

“Listen, Frank Zhang has moves. He's probably gonna turn into a kangaroo and do some marsupial jujitsu on their ugly faces.”

“I'd had years of practise looking dumb when people threw out Greek names I didn't know. It's a skill of mine. Annabeth keeps telling me to read a book of Greek myths, but I don't see the need. It's easier just to have folks explain stuff.”

“Back in Khufu's day I knew a magician who parted the Nile just so he could climb to the bottom and retrieve a girl's necklace. Then there was that Israelite fellow, Mickey."
"Moses?"
"Yeah, him.”

“Reyna had always thought of Jason Grace as the all-American boy. Thalia looked more like the girl who robbed all-American boys at knifepoint in an alley.”

“Just like the good old days: marching together into the unknown, searching for missing magical weapons and risking painful death. I’d missed my buddies!”

“Water liked to be free. Given time, water could overcome any barrier, and it hated to be trapped, just like Percy.”

“I blinked the sleep out of my eyes and realized my head was in Khufu’s lap. The baboon was foraging my scalp for munchies.
“Dude.” I sat up groggily. “Not cool.”
“But he gave you a lovely hairdo,” Sadie said.
“Agh-agh!” Khufu agreed.”

“Aphrodite," she said.
"Venus?" Hazel asked in amazement.
"Mom," Piper said, with no enthusiasm.”

“Somewhere behind me, Zia yelled, "Hippo!" Which I thought was a little late.

~Carter Kane”

“Relax," Chiron told me. "Keep a clear head. And remember, you may be about to prevent the biggest war in human history."
"Relax," I said. "I'm very relaxed.”

“The dead see what they believe they will see. So do the living. That is the secret.”

“The pinecone is a fearsome tool of destruction!

-Bacchus”

“We were alone in a strange mansion with a baboon, a crocodile, and a weird cat. And apparently, the entire world was in danger.
I looked at Sadie. “What do we do now?”

“With great power comes a great need to take a nap.”

“We'd just released a zebra in Las Vegas.”

“What colors are the eyes of Anubis?"

"Brown… Duh.”

“When they ran up to him, Percy said, 'Hey,' like they were just meeting for lunch or something.

'You're alive!' Frank marveled.

Percy frowned. 'The fall? That was nothing. I fell twice that far from the St. Louis Arch.'

'You didHazel asked.”

“I could hear hopefulness in her voice, but also doubt. She was waiting for me to admit the obvious: I’d forgotten. I was toast. I was boyfriend roadkill.”

“Let the world honor you, my Huntress. Live forever in the stars.”

“My fatal flaw is hubris.
The brown stuff they spread on veggie sandwiches?
No, seaweed brain. That's hummus. Hubris is worse.
What could be worse than hummus?”

“They know they’ve won,” Carter guessed. “They’re making a show of it.”
“Yes,” Amos said.
“Well, let’s blow up the boats or something!” I said.
Amos looked at me. “Is that your strategy, honestly?”

“Makes us appreciate blessing, not be greedy and mean and fat like Polyphemus.”

“I don’t expend my energy trying to fight the change of seasons. I focus on making sure the days I have, and the season I oversee, are as joyful, rich, and plentiful as possible.”

“See, lady, that's what happens to snow in Texas. It- freaking- melts.”

“They're not so bad. They just need some attention…. Like pets. Or my brother.”

“A battle can be won before it's ever fought by choosing the right ground.”

“Most problems look worse than they are. nothing is unfixable.”