Rick Riordan cytaty

strona 26

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“Please!’
That word didn’t make sense to Nico. The Underworld had no mercy. It only had justice.
‘You’re already dead,’ Nico said. ‘You’re a ghost with no tongue, no memory. You won’t be sharing any secrets.”

“All aboard for one last trip.”

“What did he say?" Hazel asked.
"With the cussing removed? He said he can get us to the top," Percy replied.”

“For a moment, Nico felt like a little kid again. He was tempted to blurt out, That’s so cool! Even before he got into Mythomagic, he’d been obsessed with pirates. Probably that was one reason he’d been so smitten with Percy, a son of the sea god.”

“Pluto's pauldrons,” Reyna cursed.”

“People of Earth, I come in peace!”

“Contrary to what you might think, I don't spend every waking hour thinking about boys."
"Just most waking hours?”

“Which reminded me… I still owed the gods a debt.
"You're a genius," I (Percy) told Annabeth.”

“Um," Grover said. "Percy?"
"Yeah?"
"I thought you'd want to know."
"Yeah?"
"Cerberus? He's saying we've got ten seconds to pray to the god of our choice. After that… well… he's hungry.”

“Right.” Sadie looked dazed. “You’ve got a monkey butler. Why not?”

“Leo waited while the fish centaur put away his supplies. Aphros's lobster-claw horns kept swimming around in his thick hair, and Leo had to resist the urge to try and rescue them.”

“the answer to every problem involved penguins”

“Oh, god,” I said. “Sorry, sorry. Do I die now?”
--Sadie to Zia”

“his hair was permed and gelled like a New Jersey girl's on homecoming night.
Percy Jackson”

“Percy: I thought I’d lost my mom forever, and I was stuck on a hill in a thunderstorm fighting this huge bull dude while Grover was passed out wailing. “Food!” It was terrifying, man.”

“What’s the best part of being in Hermes cabin?
Connor: You are never lonely. I mean seriously, new kids are always coming in. So you always have someone to talk to.
Travis: Or prank.
Connor: Or pickpocket. One big happy family.”

“Besides, you're a cat. It's your nature to think you're the center of the universe.”

“I mean, five gods in one stomach—dang. That's enough for doubles tennis, including a ref. They'd been down there so long, they were probably hoping Kronos would swallow down a deck of cards or a Monopoly game.”

“The darkness is my birthright.”

“Knowledge of any value can't be given. It must be sought and earned”

“I was glad to be with her, but it also kind of hurt, and it hurt when I wasn't with her, too.”

“Child of Hades, what more could I do to you? You are perfect! So much sorrow and pain!’ Nico gasped. His eyes flew open.”

“It's natural to feel fear. All great warriors are afraid. Only the stupid and the delusional are not…”

“Tyson! Thank the gods, Annabeth is hurt!"
"You thank the gods that she is hurt?" he asked, puzzled.”

“Percy grunted. “Believe me, some days I regret the choice. Oh, you want to turn down our offer? Okay, fine! ZAP! Lose your memory! Go to Tartarus!”

“[Iris] squeezed his hand. "Don't lose hope, Frank. Rainbows always stand for hope.”

“He remembered his home now, and that gave him new determination to succeed. He was fighting for two camps now -- two families.”

“You're cute when you're worried, your eyebrows get all scrunched together.”

“I wondered if Olympus had gone to a commercial break, or if our ratings had been any good.”