Rick Riordan cytaty

strona 25

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“We were absolutely destined to meet your hot sister”

“Very good, Jason Grace," Notus said. "You are a son of Jupiter, yet you have chosen your own path- as all the greatest demigods have done before you. You cannot control your parentage, but youchoose your legacy.”

“June cackled with delight, muttering, "Whoops!" as a car almost killed them.”

“I whistled. "You have evil thoughts for a goat.”

“If I've got the powers of a god, then why am I so…"
"Lame?" Sadie suggested.
"Shut up," I said.”

“Maybe if he did really well they'd give him some mouldy apples.”

“The guy had literally been through hell and back. Even when he wasn’t trying, he made the toilets explode. What would Percy be like if he wanted to act scary?”

“Check your spam folder
The prophecies might be there
No? Well, I'm stumped. Bye”

“Thoth's beak! You are impossibley stubborn."
"Yeah, it's a gift.”

“You kidding? So many preservatives in these things, I'll live forever.”

“I should throw you off this building minus the flying horse and see how heroic you sound on the way down.”

“No more Lastrygonians.” Ella fluttered down and landed next to them. “Six minus six is zero. Spears are good for subtraction, yep.”

“Just because I’m Native American doesn’t mean I can track furniture through the wilderness.” She deepened her voice: “‘Yes, kemosabe. A three-legged table passed this way an hour ago.’ Heck, I don’t know.”

“If my mom told one more story about how cute I looked in the bathtub when I was three years old I was going to burrow into the snow and freeze myself to death.”

“Otis," I said.

"Shhh," he said. "I'm incognito. Call me… Otis."

"I'm not sure that's how incognito works, but okay."

Otis, aka Otis climbed into the chair I'd reserved for Sam.”

“Our problems started in Dallas, when the fire-breathing sheep destroyed the King Tut exhibit.”

“Charlie …" Silena’s eyes were a million miles away. "See Charlie.”

“People said the towers looked like giant salt and pepper shakers, but I’d always thought they looked like Daleks from Doctor Who.”

“Then something occurred to me.
"Get closer," I told Blackjack.
He whinnied in protest.
"Just within shouting distance," I said. "I need to talk to the statue."
Now I'm sure you've lost it, boss, Blackjack said”

“Will Solace sighed. He was, of course, tied to Nico. He propped his elbow on Nico’s shoulder as if the son of Hades were a convenient shelf.”

“The rivalry ends here," [Percy] said. "I love you, Wise Girl.”

“Poseidon held out his arms and gave me a hug. I realized, a little embarrassed, that I'd never actually hugged my dad before. He was warm—like a regular human—and he smelled of a salty beach and fresh sea air.”

“He warned me the greediest wishes cause the greatest sorrows.”

“Would Grandmother scold him? Would she say, “Frank! Thank the gods, you've come. I'm surrounded by monsters.”
More likely she'd scold him, or mistake them for intruders and chase them off with a frying pan.”

“Calm down, Horus said.
"Don't tell me to calm down!"
Bast frowned. "I didn't."
"Talking to him!" I pointed at my forehead.”

“How do I defeat Apophis?”
“I’m so glad you asked!” Thoth beamed at me with his multicolored eyes. “Unfortunately, I can’t tell you.”
I glanced at Walt. “Do you want to kill him, or should I?”

“I hoped I wasn't blushing. It was bad enough I had to depend on my mom to drive me to my battles.”

“Also … the plan sounded exactly like the sneaky, twisted, ridiculously annoying and noble sort of thing Leo Valdez would do.”

“So," I (Percy) said glumly. "We're going to get a ride from your brother, huh?"
Artemis's silver eyes gleamed. "Yes, boy. You see, Bianca di Angelo is not the only one with
an annoying brother. It's time for you to meet my irresponsible twin, Apollo.”