Rick Riordan cytaty

strona 27

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“The forge looked like a steam-powered locomotive had smashed into the Greek Parthenon and they had fused together.”

“Lookin up at the huge baboons, I wondered if Khufu had some sort of secret baboon code that would get us in. But instead he barked at the statues and cowered heroically behind my legs.”

“Ella was fluttering above him, dodging missiles and calling out advice: "The groin. The Earthborn's groin is sensitive."
SMASH!
"Good. Yes. Tyson found its groin.”

“She'd expected some backlash; it happened every time she shared her strength. But she hadn't anticipated so much raw anguish from Nico di Angelo… If this was only a portion of Nico’s pain… how could he bear it?”

“Sorry we’re late,” Jason said. “Is this the guy who needs killing?”

“I missed him so much I would sometimes turn to tell him something before I forgot he was gone. In spite of all that, and all the emotion boiling around inside me, all I could think of to say was: “You’re blue.”

“Grover: It’s a very sweet love story. I get misty-eyed every time I play it. So does Percy, but I think that’s because he’s laughing at me.”

“Just keep moving! we're almost there." "almost where?" Juno chuckled. "all roads lead there child. you should know that" "detention?" Percy asked. "Rome, child, the old woman said. "Rome”

“Well, I live a double life. Tonight, I'll escort you to dinner. Then I have to rush home and finish my calculus homework.'
'You're not joking, are you?'
'I never joke about calculus homework.”

“Set screamed something in Ancient Egyptian. I was fairly sure it wasn’t a compliment.
“I will rend your limbs from their sockets!” he shouted. “I will—”
“Die?” Carter suggested.”

“The whole crew sat on the deck, without a storm or a monster attack to worry about for the first time in days, and ate ice cream. Well, except for Frank, who was lactose intolerant. He got an apple.”

“Desjardins was literally fuming. His tattered robes still smoked from battle. (Carter says I shouldn’t mention that his pink boxer shorts were showing, but they were!)”

“My sister, with her ratty red-highlighted hair and her linen pajamas and her combat boots—how could she possibly worry about being possessed by a goddess? What goddess would want her, except the goddess of chewing gum?”

“Well, yes, I call it the Expando-Duck. It's perfect if you need a small metal duck. Or a larger metal duck.”

“Happy Birthday Seaweed Brain”

“Most of Set’s forces were running towards our boat, screaming and throwing rocks (which tended to fall down and hit them, but no one says demons are bright).”

“Ask me again, once we defeat Gaea.”

“Remake the wild, a little at a time, each in your own corner of the world. You cannot wait for anyone else, even a god, to do that for you.”

“I will feast on enemies of Ra until my belly is full!”
“Charming,” Sadie whispered.”

“Complaining of unfairness is like assigning blame, Percy Jackson. It does no one any good.”

“My only thought was to keep him away from Annabeth.”

“To all my librarian friends, champions of books, true magicians in the House of Life. Without you, this writer would be lost in the Dust.”

“It doesn't matter! From waist down, my best friend is a donkey…..”

“Glad you're back to normal. The makeup and the dress were a lot more intimidating than the dagger."
"Get going, Sparky, before I skewer you."
"Sparky?”

“We’re on the moon,” Sadie murmured.
“El Paso, Texas,” Bast corrected.”

“I don't care what your nose says! The last time you smelled half-blood, it turned out to be a meatloaf sandwich!"
"Meatloaf sandwiches are good! But this is a half-blood scent, I swear. They are on board!"
"Bah, your brain isn't on board!”

“A person's shadow stood for his legacy, his impact on the world. Some people cast hardly any shadow at all. Some cast long, deep shadows that endured for centuries.”

“You think it's okay that we're eating Rudolph?"
"Dude," Percy said, "I could eat Prancer and Blitzen, too. I'm HUNGRY.”

“In the beginning. I wasn't there.”