Rick Riordan cytaty

strona 24

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“It didn’t seem to matter how much he resented Percy Jackson; Nico would do anything for him. He hated himself for that.”

“Piper gave Lit a friendly sorry-about-that smile. Even with her hair messed up and wearing two-day-old clothes, she looked extremely cute, and Jason felt a little jealous she was giving Lit that smile.”

“Strange things conspire when one tries to cheat fate”

“Happy the Dragon was not so happy.”

“Love and war always go together. They are the peaks of human emotion! Evil and good, beauty and ugliness”

“I must admit I’m impressed, Sadie. You controlled your magic and controlled Isis. And you, Carter, did well turning into a lizard.”

“It is a costly thing, looking on the true face of Love.”

“Run!” Piper said.
“We are running!” Jason picked up the speed.
“Run better!” Leo shouted.”

“I'm gonna be percy Jackson when I grow up," she told Hazel solemnly.
Hazel Smiled and ruffled her hair. "That's a good thing to be, Julia."
"Although," Frank said. "Frank Zhang would be good too.”

“First, you start carrying a man satchel. Next thing you know, you're running around in a bathrobe and pink bunny slippers, chasing chickens with a weed whacker.”

“Huh," said Percy. "Never seen Jason fly before. He looks like a blond superman.”

“Coach," Annabeth said, "it was an accident. We were talking, and we fell asleep."
"Besides," Percy said, "you're starting to sound like Terminus."
Hedge narrowed his eyes. "Is that an insult, Jackson? 'Cause I'll-I'll Terminus you, buddy!”

“He was making a brave attempt, but Jason could see the sadness lingering in his eyes. Something had happened to him… something to do with Calypso.”

“Percy looked at his friends. "I'm getting tired of this guy's shirt."
"Combat time?" Piper grabbed her horn of plenty.
"I hate wonder bread," Jason said.
Together, they charged.”

“He'd gone from sixteen to seventy-five in a matter of seconds, but the old-man smell happened instantly, like boom. Congratulations! You stink!”

“Normally, as long as I'm telling him what to do, he wins in a fight.”

“I turned to Annabeth and shook my head in exasperation. “Always Hercules. What is it with Hercules?”

Annabeth shrugged. “He had a great publicist.”

“I turned and faced the Olympians.
"We need a shroud," I announced, my voice cracking. "A shroud for the son of Hermes.”

“Percy’d heard stories about amputees who had phantom pains where their missing legs
and arms used to be. That’s how his mind
felt—like his missing memories were aching.”

“The world will fall, the gods will die, and I will never achieve a perfect score on this stupid machine.
-Dionysus”

“We’re burning,” Sadie pointed out helpfully.
“Noticed!” I yelled back.”

“He likes to be noticed. He’s not exactly low-key.” “I get it,” I said. “Loki. Low-key.”

“Whoa, boy, he told himself. Golden Rule for Demigods: Thou shalt not Hokey Pokey with psychos.”

“Coach Hedge shouted, 'Let the movie star go, you big ugly cupcake! Or I'm gonna plant my hoof right up your…”

“I'd come to respect the bag.”

“I should’ve been very cross with Anubis. Kissing me without permission—the nerve!”

“I call it Andskoti, the Adversary. It is woven with the most powerful paradoxes in the Nine Worlds—Wi-Fi with no lag, a politician’s sincerity, a printer that prints, healthy deep-fried food, and an interesting grammar lecture!”

“This did not seem to reassure Nico.

“I don’t like being in the dark,” he muttered.

An odd complaint for a child of Hades, but I understood what he meant.”

“Snake people do not drink milk," Kekrops said. "We are lactose intolerant reptiles."
"Me too!" Frank said. "I mean… lactose intolerant. Not a reptile. Though I can be a reptile sometimes-”