Rick Riordan cytaty

strona 23

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“For what it’s worth: trust your feelings. I can’t promise that you’ll never get hurt again, but I can promise you the risk is worth it.”

“Percy muttered. ‘I want to drown her.’
‘Be patient, water boy.’
‘Don’t call me water boy.”

“Percy looked at his friends. “I’m getting tired of this guy’s shirt.”

“Bob … the Titan … he only helped us in Tartarus because you were kind to him. You told him we were worth saving. That’s the only reason we’re alive.’ She said we so easily, as if she and Percy were interchangeable, inseparable.”

“Any moment now…" The girl [Calypso] stared out at the water.
No magical raft appeared.
"Maybe it got stuck in a traffic," Leo said.”

“I have moments like that alot, when my brain falls asleep or something, and the next thing I know I've missed something, as if a puzzle piece fell out of the universe and left me staring at the blank place behind it.”

“If you look at it from any other side, it looks like a pile of enormous deer droppings, but Chiron wouldn't let us call the place the Poop Pile, especially after it had been named for Zeus, who doesn't have much of a sense of humor.”

“When a demigod like me comes around, bad things happen. Really bad.-Leo

Maybe it's the other way around, Jason suggested. Maybe people with special gifts show up when bad things are happening because that's when they're needed most.”

“I gave the dwarves an arrogant look, like, Yeah, that’s right. I’ve got a talking disco sword and you don’t.”

“They’re not dead,” I told the goat. “They both have pulses.” “Oh.” The goat sighed. “Well, give them a few more hours and they’ll probably be dead.” “What is wrong with you?” “Everything,” said the goat.”

“So I took her hand, and I don't know what everybody else heard, but to me it sounded like a slow dance: a little sad, but maybe a little hopeful, too.”

“What? You run? Coward! Stand still and die!”
Percy had no intention of doing that.”

“dealing with any man means dealing with multiple personalities.”

“Because Anno Domini, in the Year of Our Lord, is fine for Christians, but Thor gets a little upset. He still holds a grudge that Jesus never showed up for that duel he challenged him to.” “Say what now?”

“Okay," Annabeth said. "What exactly do you smell?"
"Something bad," Tyson answered.
"Great," Annabeth grumbled. "That clears it up.”

“I don't like you two going off on you won. Just remember: behave. If I hear about any funny business, I will ground you until the Styx freezes over.”

“I
prefer to be the noisiest thing in my environment thank you very much.”

“It warmed my heart that my children had the right priorities: their skills, their images, their views on YouTube.”

“Right,” I said. “So the baboon, the crocodile…any other pets I should know about?”
Amos thought for a moment. “Visible ones? No, I think that’s it.”

“She’d felt more pain from Nico in their brief connection than she had from her entire legion during the battle against the giant Polybotes.”

“Everyone hates clowns," Otis said. "Even other clowns hate clowns.”

“Nothing?" Favonius cried. "The one you care for most… plunged into Tartarus, and you still will not allow the truth?"

Suddenly Jason felt like he was eavedropping.”

“Nico’s anger turned as cold and dark as his blade. He’d been morphed into a few plants himself, and he didn’t appreciate it. He hated people like Bryce Lawrence, who inflicted pain just for fun.”

“Gods forbid if she ever broke up with him. She'd never be able to visit the sea again without remembering her broken heart.

Annabeth about Percy”

“A ruby-encrusted orb popped its top and helicopter blades unfolded. Leo was glad Buford the table wasn't here-he would've fallen in love.”

“How does it taste?” Carter wondered.
Zia smiled. “Stick out your tongue.”
To answer Carter’s question, the tattoo tasted like burning car tires.
“Ugh.” I spit a blue gob of “order and harmony” into the fountain.”

“I’d been to the British museum before. In fact I’ve been in more museums than I like to admit—it makes me sound like a total geek.
[That’s Sadie in the background, yelling I am a total geek. Thanks, Sis. ]”

“Yes,' she said. 'The Great Prophecy has begun.'
Pandemonium broke out.”

“Frank Zhang! I, Jason Grace, praetor of the Twelfth Legion Fulminata, give you my final order: I resign my post and give you emergency field promotion to praetor, with the full powers of that rank. Take command of this legion!”