Rick Riordan cytaty

strona 19

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“Annabeth laced her fingers through his. In the light of his bronze sword, her face was beautiful.
'We're together,' she reminded him. 'We'll get through this.”

“You're the last Olympian,' I said. 'And the most important.'
And why is that, Percy Jackson?'
Because Hope survives best at the hearth,' I said.”

“Percy: We're staying together. You're not getting away from me. Never again.
Annabeth: As long as we're together.”

“I remembered the last time Annabeth and I had parted ways, when she'd given me a kiss for luck in Mount St. Helens. This time, all I got was the hat.”

“Nico was devastatingly alone. He’d lost his big sister Bianca. He’d pushed away all other demigods who’d tried to get close to him. His experiences at Camp Half-Blood, in the Labyrinth and in Tartarus had left him scarred, afraid to trust anyone.”

“No!" Leo yelled.
"Uhhh," Nico groaned from the floor.
"Piper!" Jason cried.
"Monkey!" Frank yelled.
"Not monkeys," Hazel grumbled. "I think those are dwarfs."
"Stealing my stuff!" Leo yelled, and ran for the stairs.”

“That's why we live by a river. Occasionally, I forget and pat Lit on the back--'
'I hate that.'
King Midas & Lit”

“The word Styx got her [Mrs. O'Leary, the hellhound] excited. She probably thought I meant sticks. She jumped a few times,, and then calmed down enough for me to push Nico onto her back.”

“[Percy] kept hoping things would get better for Annabeth and him, but their lives just got more dangerous, as if the Three Fates were up there spinning their futures with barbed wire instead of thread just to see how much two demigods could tolerate.”

“The most difficult kind of strength -- restraint.”

“Do you give up?" Shezmu bellowed.
"No!" I yelled. "No, we don't give up. We will name you. Just… Gosh, you're quite well muscled, arn't you? Do you work out?”

“When I was alive, I mean the first time, Mussolini was in charge. We were at war.”
“Mussolini?” Leo frowned. “Wasn’t he like BFFs with Hitler?”

“One down," Beckendorf said. "About five thousand to go." He tossed me a jar of thick green liquid—Greek fire, one of the most dangerous magical substances in the world. Then he threw me another essential tool of demigod heroes—duct tape”

“I will not have a sea creature destroyed, if I can help it. And I can help it.”

“When he woke, daylight was coming through the glass floor, and a boy's voice said, "Oh… You are in so much trouble.”

“I'll succeed,' Hazel promised. 'And Hecate? I'm not choosing one of your paths. I'm making my own.”

“That is correct," Zeus said. "The blood of Olympus was spilled. She is fully conscious."
"Oh, come on!" Percy complained. "I get a little nosebleed and I wake up the entire earth? That's not fair!”

“Love is the most powerful motivator in the world. It spurs mortals to greatness. Their noblest and bravest acts are done for love.”

“One basketball to rule them all,” Leo muttered.”

“With her braided hair and white dress, she seemed to glow in the moonlight.”

“Leo didn't usually think of the ukulele as a sad instrument. (Pathetic, sure. But not sad.) Yet the tune Apollo strummed was so melancholy it broke Leo's feels.”

“Waitress!" Hedge called. "Six double espressos, and whatever these guys want. Put it on the girl's tab.”

“Want to hit Leo?
That is understandable
Hunk muffin earned it”

“your loved ones have been used to lure you into Kronos's traps. Your fatal flaw is personal loyalty Percy. You do not know when it is time to cut your losses. To save a friend you would sacrifice the world.”

“You, sir, are a ray of sunshine.
-Percy Jackson”

“Amy, Dan, and Nellie were sitting at a table in a conference room, examining reproductions of Franklin documents-some so rare, the librarians told her, the only copies existed in Paris.
"Yeah, here's a rare grocery list," Dan muttered. "Wow.”

“All invincible and stuff”

“I wasn't sure whether I was supposed to kneel or buy stamps from him or what.”

“I racked my brain trying to remember the names of all of Nut’s five children. Bit difficult without my brother, the human Wikipedia, around to keep track of such trivia for me.”