Rick Riordan cytaty

strona 20

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“even if we can’t change the big picture, our choices can alter the details. That’s how we rebel against destiny”

“There's no point in defending camp if you guys die. All our friends are here.”

“Some of the best demigods have gotten their start by blowing up toilets.”

“In case you're wondering, the underside of a sheep doesn't smell that great. Imagine a winter sweater that's been dragged through the mud and left in the laundry hamper for a week. Something like that.”

“I stared at her. Maybe I wasn't the brightest guy in the world when it came to girls, but I was pretty sure Rachel had just dumped me, which was lame considering we'd never even been together.”

“Scrawny? Baby, I invented scrawny. Scrawny is the new sizzling hot.”

“Akmon squealed with delight. “I knew you were as smart as Hercules! I will call you Black Bottom, the Sequel!”

“The demigods have left for alaska," Stheno said. "They fly straight to their death. Ah, small "d" death, I mean. Not our prisoner Death. Although, i suppose they're flying to him too.”

“We speak with one voice,” Walt said. “Especially on this matter. No one hurts Sadie Kane.”

“I wake up every morning and think: You know what would be good today? Not dying.”

“Fish Ponies! I put them on the ceiling!"

-Tyson”

“Why did adults have to be so thick? They always say “tell the truth,” and when you do, they don’t believe you. What’s the point?”

“I hate to tell you this,” Jason said, “but I think your leopard just ate a goddess.”

“A long white ribbon shot out of the crack in the wall. The ribbon just kept coming, weaving itself into some kind of shape next to Anubis, and my first thought was, My god, he’s got a magic roll of toilet paper.”

“Leo's hands burst into flame. He wanted to melt Gaea's sandy face to glass. Then he felt Calypso's hand on his shoulder.
"Gaea." Her voice was stern and steady. "You are not welcome.”

“Oh, Hazel is awesome," Don Said. "She's so nice! All the other campers are like 'Go away Don.' But she's like 'Please go away, Don.' I love her!”

“Destroy them later?" Cal offered, which was probably as close to friendly as he ever got.”

“Percy, lesser beings do many horrible things in the name of the gods. That does not mean we gods approve. The way our sons and daughters act in our names… well, it usually says more about THEM than it does about us.”

“Are you suggesting that the gods have trouble acting together, young lady?" Dionysus asked.

Yes, Lord Dionysus."

Mr. D nodded. "Just checking. You're right, of course. Carry on.”

“After my bad experience as a kite, I simply refused to go about as a glowing Sadie-headed chicken. That’s fine for Carter, but I have standards.”

“My son, what you are attempting – shadow-travel across the world, carrying the statue of Athena – it may well destroy you.’
‘Thanks for the encouragement.”

“I thought she'd make some comment about the bloodthirsty gods chasing us, but when she finally found her voice, she said, "That boy kissed you!"
Leave it to Liz to have her priorities straight.”

“He also didn't mind Piper's using him for a pillow. She had a cute way of breathing when she slept - inhaling through the nose, exhaling with a little puff through the mouth. He was also disappointed when she woke up.”

“Who's the other kid in the photo?' he asked. 'The sandy-haired guy.'
Annabeth's expression tightened. Touchy subject.
'That's Luke,' she said. 'He's dead now.”

“I guess it started in London, the night our dad blew up the British museum.”

“Nico realized he was still leaning against Will. He pushed him away and stood on his own two feet.
‘I’ll do what I need to.’
Will rolled his eyes. ‘Fine, Death Boy. If you want to get yourself killed –’
‘Do not call me Death Boy!”

“Hey, moose!” I screamed.
The Set animal locked its glowing eyes one me.
Well done! Horus said. Now we’ll both die with honor!
Shut up, I thought.”

“Reyna looked at Percy without much hope. “Youhave a plan?”
Percy wanted to step forward bravely and say”

“Leo's biggest surprise: One look from Jason, and all three of them knew the game plan. When had that happened, that they could read each other so well?”