Rick Riordan cytaty

strona 18

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“You teach combat, I guess.”

Aphros threw up his hands in exasperation. “Why does everyone assume that?”

Leo glanced at the massive sword on the fish-guy’s back. “Uh, I don’t know.”

“Your powers drain you too much,' [Percy] noted.
[Nico] nodded sleepily. 'With great power… comes great need to take a nap. Wake me up later.”

“Think long and hard about how you proceed, Nico di Angelo. You cannot lie to Cupid. If you let your anger rule you… well, your fate will be even sadder then mine.”

“He turned, registering a face with blond hair, and for a split second he thought it was Will Solace. When Nico realized it was Jason, he was disappointed. Then he felt angry with himself for feeling that way.”

“He just raised the dead with coke and cheeseburgers”

“Dreams and death were old friends of his. He knew how to navigate their dark borderland.”

“I tried to think of something to say. Excuse me? Hello? Marry me? Anything would have done.”

“Words are the source of all power. And names are more than just a collection of letters.”

“So why are we practicing this, anyway?" Percy asked. "Do you guys spend a lot of time laying siege to fortified cities?”

“We were just looking at maps…”

“Yeah, okay. But, Nico, youchoose how to live your life. You want to trust somebody? Maybe take a risk that I'm really your friend and I'll accept you. It's better than hiding.”

“True, you're the weakest of us all, but you're still one of the five, and there is power in collecting the complete set."
He paused, then grinned. "The complete Set! That's funny! Now let's consume your energy and entomb your soul, shall we?”

“I'll show them 'love is worthless,'" Silena Beauregard grumbled as she strapped on her armor. "I'll pulverize them!”

“Cupid said."Great," Jason said. "Now he's spouting greeting card messages.”

“Percy," my mom said. "I give you my blessing."
"Be safe brother!" Tyson pleaded.
"Enchiladas!" Grover said. I wasn't sure where that came from, but it didn't seem to help much.”

“Stop!" he yelled at the others. "Multigrain fighting is not allowed!”

“Maybe it’s the other way around,” Jason suggested. “Maybe people with special gifts show up when bad things are happening because that’s when
they’re needed most.”

“Thanks for not freaking out," I said.
"Oh, I'm freaking out," Paul promised, his eyes wide. "I just think it's awesome!”

“As for Percy, he held his magic ballpoint pen like he was trying to decide whether to bust out some sword moves or autograph Nike’s chariot.”

“There was Tyson moving into the Poseidon cabin, giggling to himself every fifteen seconds and saying, "Percy is my brother?" like he'd just won the lottery.

Aw, Tyson," I'd say. "It's not that simple.”

“Who are you?"

Ethan Nakamura. I have to kill you."??”

“Terminus sniffed. “I guard borders. I don’t kill giants. It’s not in my job description.”

“You only delay your death.

"Delaying death is one of my favorite hobbies.”

“Oh, no way," Leo said. "We've been sitting in a cave and you get the luxury tent? Somebody give me hypothermia. I want hot chocolate and a parka!”

“Yay!' he said. 'Now we can eat peanut butter sandwiches and ride fish ponies! We can fight monsters and see Annabeth and make things go BOOM!”

“He understood how dangerous oaths could be. But Leo didn't care.
"I'm coming back for you, Calypso," he said to the night wind. "I swear it on the River Styx.”

“Thalia blushed. "Hi, Lord Apollo."

Zeus's girl, yes? Makes you my half sister. Used to be a tree, didn't you? Glad you're back. I hate it when pretty girls turn into trees. Man, I remember one time—”

“If not for the horses, Piper would've died.”

“My name is Carter Kane. I'm fourteen and my home is a suitcase.”