Michaił Jurjewicz Lermontow – rosyjski pisarz, prozaik, dramaturg. Jeden z najwybitniejszych twórców XIX w., związany z romantyzmem. Autor poematów romantycznych opartych na motywach ludowych, pejzażowej, refleksyjno-filozoficznej i patriotycznej liryki oraz dramatów. Twórca pierwszej rosyjskiej powieści psychologicznej . Klasyk literatury rosyjskiej.
„Na dzikiej Północy stoi samotnie –
Sosna, na szczycie nagich skał.”
Na siewiere dikom stoit odinoka<br>Na gołoj wierszinie sosna<br>(ros. На севере диком стоит одиноко<br>На голой вершине сосна) <br class="br">Źródło: wiersz Na dzikiej Północy stoi samotnie http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Na_dzikiej_Północy_stoi_samotnie&useskin=monobook, 1841 rok
„Żegnaj mi Rosjo nieumyta,
Ojczyzno panów i niewolnych.”
Proszczaj, niemytaja Rossija,<br>Strana rabow, strana gospod. (ros.) <br class="br">Źródło: początkowy fragment wiersza Żegnaj mi Rosjo niedomyta http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Żegnaj_mi_Rosjo_niedomyta&useskin=monobook z 1841 roku
„I smutek, i nuda. Nikt dłoni nie poda z pomocą.”
I skuczno, i grustno, i niekomu ruku podat'. (ros.) <br class="br">Także: I nudno, i smutno, i nie ma komu podać ręki. <br class="br">Źródło: początkowy fragment wiersza I smutno i nudno http://wiersze.wikia.com/index.php?title=I_smutno_i_nudno&useskin=monobook z 1840 roku
„Pijemy z czary istnienia
Z zamkniętymi oczami,
Złote skropiwszy jej brzegi
Własnymi gorzkimi łzami.”
Мы пьём из чаши бытия<br>С закрытыми очами,<br>Златые омочив края<br>Своими же слезами. (ros.) <br class="br">Źródło: wiersz Czara życia http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Czara_życia&useskin=monobook, 1831 rok
Кавказ! Далекая страна!<br>Жилище вольности простой!<br>И ты несчастьями полна<br>И окровавлена войной!.. (ros.) <br class="br">Źródło: Do Kaukazu http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Do_Kaukazu&useskin=monobook, 1830 rok
...) не твоим глазам творец судил<br>Гореть, играть для тленья и могил...<br>Хоть всё возьмет могильная доска,<br>Их пожалеет смерти злой рука.<br>Их луч – с небес, и, как в родных краях,<br>Они блеснут звездами в небесах! (ros. <br class="br">Źródło: Oczy http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Oczy_(Lermontow)&useskin=monobook, 1830 rok
„I byłoby to wszystko śmieszne,
Gdyby nie było takie smutne.”
Wsio eto było by smieszno,
Kogda by nie było tak grustno. (ros.)
„(…) życie, jak spojrzeć nań chłodno –
To żart jest pusty i głupi…”
...) жизнь, как посмотришь с холодным вниманьем вокруг –<br>Такая пустая и глупая шутка… (ros. <br class="br">Źródło: końcowy fragment wiersza I smutno i nudno http://wiersze.wikia.com/index.php?title=I_smutno_i_nudno&useskin=monobook z 1840 roku
„Ludzie choć dusze mają… Cóż z tego?
Zimniejsi są niż fale.”
Люди хотят иметь души… и что же? —<br>Души в них волн холодней! (ros.) <br class="br">Źródło: wiersz Fale i ludzie http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Fale_i_ludzie&useskin=monobook z roku 1830 lub 1831
Źródło: Kołysanka kozacka (1840), przeł. Krzysztof Mąkowski
„Samotny żagiel w niebios toni
Bieleje na błękicie fal.”
Bielejet parus odinokij<br>W tumanie moria gołubom. (ros.) <br class="br">Źródło: wiersz Żagiel http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Żagiel&useskin=monobook, 1832 rok<br>spopularyzowane dzięki parafrazie w tytule powieści Samotny biały żagiel Walentina Katajewa z 1936 roku
„Zapomnieć o wszystkim i zasnąć na wieki.”
Ja b chotieł zabyt'sja i zasnut! (ros.)
Źródło: Wychodzę sam jeden, 1841 rok
Если б мы не дети были,<br>Если б слепо не любили,<br>Не встречались, не прощались,<br>Мы с страданьем бы не знались. (ros.) <br class="br">Źródło: wiersz Had we never loved so kindly http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Had_we_never_loved_so_kindly&useskin=monobook z roku 1830 lub 1832
Mikhail Lermontov książka A Hero of Our Time
A Hero of Our Time (1840; rev. 1841)
Mikhail Lermontov książka A Hero of Our Time
A Hero of Our Time (1840; rev. 1841)
“And I, as I lived, in an alien land
Will die a slave and an orphan.”
Mikhail Lermontov książka The Novice
"The Novice" (1839)
Poems
—Published by Russky Arkhiv. Historical and literary collection (1890) Translation by Anatoly Liberman.
Original:
Прощай, немытая Россiя,
Страна рабовъ, страна господъ,
И вы, мундиры голубые,
И ты, имъ преданный народъ.
Быть можетъ, за стѣной Кавказа
Сокроюсь отъ твоихъ пашей,
Отъ ихъ всевидящаго глаза,
Отъ ихъ всеслышащихъ ушей.
Poems
