Cytaty na temat dziwoląg

Zbiór cytatów na temat dziwoląg.

Cytaty na temat dziwoląg

„Gdy tylko pobiłem rekordy sprzedaży – rekord Elvisa Presleya, rekord Beatlesów – gdy tylko to się zaczęło, nazwali mnie dziwolągiem, homoseksualistą, pedofilem. Powiedzieli, że się wybieliłem. Zrobili wszystko, by zwrócić przeciwko mnie opinię publiczną. To konspiracja.”

Michael Jackson (1958–2009) amerykański muzyk, kompozytor i autor tekstów

„Scena kabaretowa jest specyficzna. Kobiety grają kretynki, jakieś dziwolągi z morza w wałkach i papilotach. I ja też grałam. Ale bałam się tych postaci – że mnie zjedzą. Szpilki mnie ratowały przed zamianą w ciotkę.”

Katarzyna Pakosińska (1972) polska artystka kabaretowa

Źródło: Cztery rozwody z wesołą panną. http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,53581,10214249,Cztery_rozwody_z_wesola_panna.html

„(…) jeżeli jakiś polityk sam się zachowuje karykaturalnie, to nie ma sensu robić karykaturę karykatury, bo z tego wyszedłby jakiś dziwoląg.”

Jerzy Kryszak (1950) aktor polski

Źródło: „Dziennik Bałtycki” 24 lutego 2006 http://www.jerzykryszak.pl/wywiad.htm

„Wtedy [zdając do PWSFTViT] wyglądałem haniebnie, a aktor musiał być wysoki i przystojny. Kiedy dowiedziałem się, że w Łodzi zainteresowani są bardziej osobowością niż warunkami fizycznymi – dostrzegłem swoją szansę. Na moim roku było dużo „dziwolągów”. Oryginalność to atut, kompleksów pozbyłem się już dawno. Być może aktorów charakterystycznych nie kocha się tak bardzo, jak np. świętej pamięci Krzyśka Kolbergera czy Artura Żmijewskiego, ale na pewno zapamiętuje. Poza tym – mamy też więcej ról do wyboru.”

Artur Barciś (1956) polski aktor

Źródło: Piotr Kubica, Teraz woli śpiewać niż tańczyć, „Gazeta Pomorska” nr 72, 29 marca 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/114231.html

O śpiewie, O osobowości, Kochać się

„Jest tylko jeden Kościół, święty katolicki i apostolski (…) Ten Kościół przedstawia się jako Ciało Mistyczne, którego głową jest Chrystus, Jego zaś głową jest Bóg (…) Ten Kościół jeden jedyny ma jedno ciało i jedną głowę, a nie dwie głowy jak dziwoląg. Ta głowa to właśnie Chrystus i Piotr. Jego zastępca, a także następca Piotra, według tego, co powiedział Pan do Piotra „Paś owce moje” (J 21, 17). Powiedział konkretnie moje, a nie te lub owe, co pozwala rozumieć, że wszystkie Mu zostały powierzone. Jeśli zatem Grecy lub inni mówią, że nie zostali powierzeni Piotrowi i jego następcom, to muszą przyznać, że nie są z owiec Chrystusa, ponieważ Pan mówi u św. Jana, że „Jest jedna owczarnia i jeden pasterz.””

Bonifacy VIII Unam Sanctam

Źródło: Unam sanctam, w: Breviarium Fidei. Wybór doktrynalnych wypowiedzi Kościoła, Poznań 1998, s. 61, 62.

O Bogu, Chrystus

„Natura tworzy czasem dziwolągi, żeby jej nie posądzono, iż w pomysłach się wyczerpała.”

Maria Rodziewiczówna (1864–1944) polska pisarka

Jerychonka
Źródło: s. 84

O naturze, O czasie

„Powstał więc finansowy dziwoląg, który zamiast inwestować w długoterminowe aktywa napędzające rozwój gospodarki, pakował pieniądze w skarbowe papiery i giełdowe akcje. Finansowe perpetuum mobile, w którym minister finansów transferował środki z budżetu do OFE, finansując te transfery za pomocą obligacji kupowanych z kolei przez OFE, niezbyt dobrze świadczy o całej reformie. Dodajmy do tego mało optymistycznego obrazu jeszcze możliwość powstania bąbla spekulacyjnego na giełdzie przy zbyt wysokiej dynamice inwestycji OFE na warszawskim parkiecie.”

Marek Belka (1952) polski ekonomista, polityk, premier rządu

o skutkach reformy emerytalnej z 1999. <br class="br">Źródło: rp.pl, 18 lutego 2011 http://www.rp.pl/artykul/5,614202.html

O pieniądzach, O pomocy, Obraz

„Pierdolona gazeta się rozrastała, a przynajmniej tak wyglądało, przeniosła się do lokalu na Melrose. Nie cierpiałem zanosić tam tekstów, bo wszyscy wyżej dupy srali, snoby i nie tacy jak trzeba, no wiecie. Nic się nie zmieniło. Dzieje bestii imieniem Człowiek toczyły się bardzo powoli. Byli tacy sami jak ci gówniarze, których zobaczyłem, gdy pierwszy raz wszedłem do redakcji studenckiego pisma w City College w 1939 czy 1940 – wszystkie te nadęte manekiny z małymi czapeczkami z gazety na łbach, piszący czerstwe, głupie teksty. Okropnie ważni – za mało w nich człowieka, żeby dostrzec obecność innego. Dziennikarze prasowi to najparszywszy miot z całej rasy; więcej ikry mają babcie klozetowe, co wyciągają docipniki ze sraczy – z natury.
Popatrzyłem na tych dziwolągów, wyszedłem i już nigdy nie wróciłem.
A teraz „Otwarta Cipa.””

Charles Bukowski (1920–1994) amerykański poeta i powieściopisarz

Dwadzieścia osiem lat później.
Tom Najpiękniejsza dziewczyna w mieście (1967)
Źródło: Narodziny, żywot i upadek gazety podziemnej

O narodzinach, O naturze, O cierpieniu

„Takich okresów nie tyle się żałowało, ile się je skreślało. I wydawało mi się, że teraz jakaś część mnie - chora część? - została skreślona. (…) Zahibernowałam się i wegetowałam w postaci dawnego ja: upartego jak osioł, niekobiecego, nieracjonalnie skrytego. (…) Nie byłam dziwolągiem. Byłam normalna.”

Alice Munro (1931)