„Nie być najgorszym, jest to już zaletą
W zepsuciu tego świata.”
Not being the worst
Stands in some rank of praise. (ang.)
Król Lear
Źródło: akt II, scena IV, wyd. Gebethner i Wolff, Kraków 1913, s. 51.
Król Lear – tragedia Williama Shakespeare’a, prawdopodobnie napisana w roku 1605. Fabuła dramatu oparta jest na legendzie o Llyrze, mitycznym królu Brytanii. Bezpośrednim źródłem inspiracji była anonimowa sztuka o królu Learze, wystawiana w czasach Szekspira. Król Lear uznawany jest za jedno z największych osiągnięć Szekspira.
„Nie być najgorszym, jest to już zaletą
W zepsuciu tego świata.”
Not being the worst
Stands in some rank of praise. (ang.)
Król Lear
Źródło: akt II, scena IV, wyd. Gebethner i Wolff, Kraków 1913, s. 51.
„Z niczego może być tylko nic.”
Król Lear
Źródło: akt I, scena I, wyd. Gebethner i Wolff, Kraków 1913, s.8.
„Naturo, tyś mi bóstwem, twemu tylko ulegam prawu.”
Thou, nature, art my goddess; to thy law
My services are bound. (ang.)
Król Lear
Źródło: akt I, scena II, wyd. Gebethner i Wolff, Kraków 1913, s. 15.
„Mądrość i cnota złym zdaje się zdrożną,
Gnój pachnie gnojkom.”
Wisdom and goodness to the vile seem vile:
Filths savour but themselves. (ang.)
książę Albanii do Goneryli.
Król Lear
Źródło: akt IV, scena II, wyd. Gebethner i Wolff, Kraków 1913, s. 76.
„Przecież i osioł pozna się na tem, kiedy wóz ciągnie konia.”
Król Lear
Źródło: akt I, scena VI, wyd. Gebethner i Wolff, Kraków 1913, s. 27.