„Abyśmy mogli być szczęśliwymi, trzeba, aby naszemu szczęściu zawsze czegoś brakowało.”

„Przeszłość zawsze nadaje się dobrze do tego, abyśmy mogli upewnić się o swojej wartości albo usprawiedliwić siebie.”

Siegfried Lenz (1926–2014)

„W szczęściu zawsze znajdziesz kawałek domowych pantofli.”

Aldous Huxley (1894–1963) pisarz angielski

„Był ujmującym mężczyzną. Ile było wieczorów, kiedy zabierał mnie na przedstawienia. Przeważnie do Opery Komicznej. Byłam z nim bardzo szczęśliwa. Nigdy nie był szorstki, zawsze okazywał czułość, był uprzejmy i stale myślał o moim szczęściu. Największe wrażenie robił na mnie zawsze jego spokojny i beztroski sen…”

Henri Landru (1869–1922)

„Często dajemy naszym dzieciom to, czego nam brakowało.”

Kirk Douglas (1916–2020) amerykański aktor i producent filmowy

„Ale koniec zawsze oznacza początek czegoś nowego. Punkty, które wyznaczamy w naszym życiu, zawsze są w jakiś sposób prowizoryczne.”

Henning Mankell książka Chińczyk

„By żyć w wolności i szczęściu, musisz poświęcić swoje poczucie nudy. Nie zawsze jest to łatwe.”

Richard Bach (1936) amerykański pisarz

„Do środka Kościoła wdarli się duchowni, którzy opanowali Kościół wykorzystując pozycje, które zagarnęli dla siebie w Kościele, rozpowszechniają błędy. Ale czy my jesteśmy zobowiązani przyjmować błędy, dlatego że przychodzą one od nas drogą urzędową? Nie bardziej niż musimy być posłuszni rodzicom, którzy są zhańbieni i żądają od nas, abyśmy też postępowali haniebnie. Tak samo nie możemy być posłuszni tym, którzy wymagają od nas, abyśmy wyrzekli się naszej wiary, abyśmy porzucili naszą Tradycję. O tym nie ma mowy!”

Marcel Lefebvre (1905–1991) francuski biskup katolicki, twórca schizmy

„Zawsze byłem znakomitym gitarzystą, ale mojemu śpiewaniu ciągle czegoś brakowało – albo pewności siebie albo pomysłu. Nigdy nie poświęcałem temu zbyt wiele uwagi, ale teraz mogę uczciwie przyznać, że nagrywając tą płytę dałem z siebie wszystko jeśli chodzi o śpiew.”

Dave Mustaine (1961) gitarzysta amerykański (Metallica, Megadeth)

„Kiedy jesteśmy szczęśliwi, jesteśmy zawsze dobrzy, lecz kiedy jesteśmy dobrzy – nie zawsze jesteśmy szczęśliwi.”

Parmenides (-501–-470 p. n. e.)