Henri Landru cytaty (21 cytatów) | Cytaty sławnych ludzi

Henri Landru: 21 cytatów0 Polubień

Henri Landru słynne cytaty

„Pani Jaume, lat trzydzieści dziewięć, wygląda na mniej; zapamiętała katoliczka, obawia się rozwodu.”

Źródło: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, op. cit., s. 201.

„Cóż, nie pierwszy raz potępiono niewinnego człowieka. Będę dzielny. Będę dzielny.”

idąc na stracenie.
25 lutego 1922
Źródło: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, tłum. Agnieszka Tynecka, Tomasz Bednarowicz, Robert Foltyn, Time after Time. International, Los Angeles-Łódź 1991, ISBN 8390036002, s. 202.

„Właśnie wysiadłyśmy z przyjaciółką z tramwaju. Zaledwie uszłyśmy kilka kroków, gdy zaczepił nas jakiś mężczyzna. Przywitał się z nami z szacunkiem i zwracając się do mnie zapytał, czy mógłby nam towarzyszyć. Odmówiłyśmy i przyspieszyłyśmy kroku, aby go zniechęcić. Niestety, nie mogłyśmy się pozbyć natręta. Wciąż podążając za nami stwierdził, że młode dziewczęta w Paryżu zbyt często spacerują same, narażając się na zaczepki podejrzanych osobników lub inne przykrości. To oświadczenie rozbawiło nas do łez, a nieznajomy wykorzystał to, by nas odprowadzić.”

Henri Landru

Wypowiedzi Fernande Segeret
Źródło: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, op. cit., s. 201.

„Poważny mężczyzna szuka wdowy lub nie znajdującej w życiu zrozumienia kobiety w wieku 35–40 lat w celu matrymonialnym.”

Henri Landru

ogłoszenie, dzięki któremu znalazł madame Cuchet na początku I wojny światowej (1914).
Źródło: Curt Riess, Procesy…, op. cit., s. 174.

„Był ujmującym mężczyzną. Ile było wieczorów, kiedy zabierał mnie na przedstawienia. Przeważnie do Opery Komicznej. Byłam z nim bardzo szczęśliwa. Nigdy nie był szorstki, zawsze okazywał czułość, był uprzejmy i stale myślał o moim szczęściu. Największe wrażenie robił na mnie zawsze jego spokojny i beztroski sen…”

Henri Landru

na procesie Landru.
Wypowiedzi Fernande Segeret
Źródło: Curt Riess, Procesy…, op. cit., s. 177.

„Młodzi potrzebują młodych.”

Henri Landru

doradzając swej kochance Fernande Segeret, by poślubiła swego byłego narzeczonego, który wrócił z niewoli.
Źródło: Curt Riess, Procesy, które poruszyły świat. Od antyku do XX wieku, tłum. Paweł Piszczatowski, Wydawnictwo Jeden Świat, Warszawa 2006, ISBN 9788389632296, s. 177.

Henri Landru Cytaty o seksie

„Mówił dużo z wielkim ożywieniem. Wydawało się, że na wszystkim zna się doskonale. Jego nienaganne maniery i ujmujący sposób bycia zrobiły na mnie ogromne wrażenie. Sypał dowcipami, zabawnymi powiedzonkami, a nawet żonglował serwetnikami, aby nas zabawić. Wszystkie swoje wypowiedzi ozdabiał najwymyślniejszymi rymowankami.”

Henri Landru

Wypowiedzi Fernande Segeret
Źródło: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, op. cit., s. 201.

„Nie mam mu nic do zarzucenia. Bardzo go kochałam i byłam z nim bardzo, bardzo szczęśliwa.”

Henri Landru

Wypowiedzi Fernande Segeret
Źródło: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, op. cit., s. 202.

„Te kobiety poszły za głosem swego przeznaczenia.”

Henri Landru

podczas procesu.
Źródło: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, op. cit., s. 202.

„Zrobiłem to. Spaliłem ich ciała w piecu w mojej kuchni.”

Henri Landru

Źródło: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, op. cit., s. 203.

„Dwa bilety w jedną stronę i jeden powrotny.”

Henri Landru

z notatnika Landru.
Źródło: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, op. cit., s. 201.

Henri Landru Cytaty o śmierci

„Dziękuję, nie piję. Dziękuję, nie palę.”

Henri Landru

gdy zaproponowano, zgodnie z tradycją, rum, a następnie papierosa jak ostatnią przyjemność przed egzekucją.
25 lutego 1922
Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, tłum. Anita i Krzysztof Staroniowie, Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 1998, ISBN 8305129713, s. 283.

„Nie zabraknie mi jej.”

Henri Landru

na szafocie, kiedy jego spowiednik krzyknął „Odwagi!”.
25 lutego 1922
Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, op. cit., s. 283.

„Dziękuję panu. Moja sprawa była trudna, powiedzmy sobie otwarcie: beznadziejna.”

Henri Landru

dziękując mecenasowi Moro-Giafferiemu, który był jego obrońcą w procesie.
25 lutego 1922
Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, op. cit., s. 283.

„Uczyniłbym to z przyjemnością, ojcze, ale nie mogę pozwolić czekać tym panom!”

Henri Landru

do proponującego mu uczestnictwo w mszy księdzu, wskazując kata i jego pomocników.
25 lutego 1922
Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, op. cit., s. 283.

Henri Landru cytaty

„Wdowiec z dwójką dzieci, 43 lata, dobrze zarabiający, miły, poważny i obracający się w dobrym towarzystwie, pozna wdowę w celu matrymonialnym.”

Henri Landru

anons prasowy z 1 maja 1915.
Źródło: Curt Riess, Procesy…, op. cit., s. 173.

„Chciałbym złożyć oświadczenie. W swoim wczorajszym wystąpieniu prokurator oskarżył mnie o liczne zbrodnie, przywary i przewinienia. Był jednak na tyle dobrotliwy, za co jestem mu dozgonnie wdzięczny, że dostrzegł we mnie także coś dobrego, a mianowicie moją miłość do rodziny, do moich dzieci, troskę o mój rodzinny dom. Przysięgam na życie moich najbliższych, że nigdy nikogo nie zabiłem. To wszystko, co chciałem powiedzieć.”

Henri Landru

Źródło: Curt Riess, Procesy…, op. cit., s. 195.

„Niczego się nie boję. Odmawiam tylko odpowiedzi na pytania dotyczące mojego życia prywatnego. Nie muszę niczego udowadniać, to Pańskie zadanie. Jeżeli jakiś mężczyzna lub kobieta nie łamią prawa, ani nie zaniedbują swoich obowiązków wobec społeczeństwa, to ich życie prywatne nie powinno nikogo obchodzić. Jakaś kobieta sprzedaje mi meble, a ja za nie płacę. Na tym kończy się dla mnie cała historia.”

Henri Landru

Źródło: Curt Riess, Procesy…, op. cit., s. 185–186.

„Tu się nie ma z czego śmiać. W końcu jestem oskarżony o popełnienie okrutnych zbrodni, mimo że jestem całkowicie niewinny. Bez wątpienia zdarzało mi się w moim życiu popełniać błędy, ale nigdy nie zbrukałem rąk ludzką krwią.”

Henri Landru

na procesie.
Źródło: Curt Riess, Procesy…, op. cit., s. 185.

„To pomyłka. Nazywam się Lucien Guillet, urodzony 18 września 1874 roku w Racroi… Ależ to musi być jakaś karygodna pomyłka!… Mogę z wami rozmawiać tylko w obecności mojego adwokata.”

Henri Landru

rankiem 12 kwietnia 1919, gdy został aresztowany.
Źródło: Curt Riess, Procesy…, op. cit., s. 179.

„Owszem, odejdę z nim; to jest mój bagaż.”

Henri Landru

do adwokata Moro-Giafferiego, który chwilę przed egzekucją prosił go o potwierdzenie, czy rzeczywiście popełnił zarzucane mu zbrodnie (wezwał go, „by nie odchodził ze świata z tym sekretem”).
25 lutego 1922
Źródło: Zygmunt Kałużyński, Tomasz Raczek, Leksykon filmowy na XXI wiek. Rarytasy, niewypały i kurioza, Instytut Wydawniczy Latarnik im. Zygmunta Kałużyńskiego, Michałów-Grabina 2006, s. 224.