„Wiosna wykluwa się
jak ptak z jajka, drzewa
zaczynają się pocić. Coś wydobywa się
z naszych porów, jak myśl
o lodowatych nocach.”

„Wiosna – cieplejszy wieje wiatr,
Wiosna – znów nam ubyło lat,
Wiosna – wiosna w koło, rozkwitły bzy.
Śpiewa – skowronek nad nami,
Drzewa – strzeliły pąkami,
Wszystko – kwitnie w koło, i ja, i ty…”

Michał Bobrowski (1927–2012) polski satyryk, scenarzysta, reżyser i autor piosenek

„Niech moją armią będą drzewa, skały i ptaki na niebie.”

Aleksander Wielki (-356–-323 p. n. e.) król Macedonii

„Już śpiewają wszędzie ptaki,
Już zakwitły wokół kwiaty…
„Wiosna idzie” – mówią ludzie…
Ale skąd i kiedy przyjdzie?

No i po co nam ta wiosna?
Odwykliśmy już od wiosny…
Jodły w lesie, mech na drzewie
Zielenieją już z radości…”

Władysław Syrokomla (1823–1862) polski poeta i tłumacz

„Prędzej na wiosnę zamilkną ptaki, niż kobieta oprze się czułym zalotom młodego mężczyzny.”

Owidiusz (-43–17 p. n. e.) poeta rzymski

„Zielony błysk! Strzeliły drzewa.
Bielmo śmiegu spadło mi z oczu:
wiosna! Wyrosła mi nad głowę.”

Julian Przyboś (1901–1970) poeta i eseista polski

„Trwożnie i tylko nocą Wiosna otwiera kielichy
Kwiatów dotkniętych niemocą, słyszę jej oddech cichy,
A drzewa drżą.”

Franciszek Mirandola (1871–1930) polski pisarz, poeta i tłumacz okresu Młodej Polski

„Tuwimowe radio, ptaki zaczynają śpiewać, Adaś, taś, taś, taś.”

Tomasz Zimoch (1957)

„A więc chyba wiecie
Po gromie, po błyskawicy, po gradzie.
Wiewiórka u waszych stóp
Ptak spadł z drzewa
Kwiat zgubił płatki.”

Jacques Gaucheron (1920–2009)

„Życie nasze ma dwa dzieciństwa, ale nie ma dwóch wiosen.”

Joseph Conrad (1857–1924) pisarz angielski polskiego pochodzenia