„Kocha się z nadmiaru siły, z nadmiaru energii.”

„Nadmiar smutku się śmieje. Nadmiar radości płacze.”

William Blake (1757–1827) angielski poeta, pisarz i malarz

„Nie, nie można kochać za bardzo, zawsze kochamy za mało; bo to, co wydaje nam się nadmiarem – to może miłość siebie lub miłość miłości.”

Anna Kamieńska (1920–1986)

„Nic w nadmiarze.”

Pitagoras (-585–-495 p. n. e.) grecki matematyk i filozof,

„Dlaczego nie smakuje mi czysta poezja? Dlaczego? Czyż nie dla tych samych przyczyn, dla których nie smakuje mi cukier w stanie czystym? Cukier nadaje się do osładzania kawy ale nie do tego aby go jeść łyżką z talerza, jak kaszkę. W poezji czystej, wierszowanej, nadmiar męczy; nadmiar poezji, nadmiar poetycznych słów, nadmiar metafor, nadmiar sublimacji, nadmiar, wreszcie, kondensacji i oczyszczenia ze wszelkiego elementu antypoetyckiego, co upodabnia wiersze do chemicznego produktu.”

Witold Gombrowicz (1904–1969) pisarz polski

„Jeżeli można coś kupić za pieniądze, trzeba to zrobić, nie zastanawiając się nad zyskiem czy stratą. Nadmiar energii należy zachować na załatwienie rzeczy, których nie da się kupić.”

Haruki Murakami książka Kronika ptaka nakręcacza

„Miód, chociaż słodki, nadmiarem słodyczy tłumi apetyt i sprowadza mdłości. Kochaj z umiarem.”

William Shakespeare (1564–1616) angielski poeta i dramatopisarz

„Nadmiar swobody krępuje.”

Urszula Zybura (1952)

„To co wystarcza jest nadmiarem dla mądrego.”

Eurypides (-480–-406 p. n. e.) dramaturg antyczny

„Nadmiar dobroci nie szkodzi.”

Aureliusz Augustyn z Hippony (354–430) wczesnochrześcijański biskup i teolog