„Zobaczyłam w ogrodzie krzak bzu.
Wyrastał z ziemi ot, tak sobie,
prostodusznie rozrzucając liście.
Niósł na ramionach kwiaty,
jak nagie dzieci,
nie wstydząc się ich nagości.”

„Pachniesz tu (…)
jakbyś miała
wszyty pod skórą
kwiat czarnego bzu”

Jerzy Grupiński (1938) polski poeta

„W ogrodzie mojej pamięci pielęgnuję różne kwiaty.”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz

„Samotność jest jak ogród, w którym dusza usycha, a kwiaty przestają pachnieć.”

Marc Levy (1961)

„Niosła obrzydliwe, niepokojąco żółte kwiaty. Diabli wiedzą, jak się te kwiaty nazywają, ale są to pierwsze kwiaty, jakie się wiosną pokazują w Moskwie. Te kwiaty rysowały się bardzo wyraziście na tle jej czarnego płaszcza.”

Michaił Bułhakow (1891–1940) pisarz rosyjski

„Że też nie mam stu ramion, aby nieść pomoc tym biednym, którzy wzywają pomocy.”

Kamil de Lellis (1550–1614) zakonnik włoski, święty Kościoła katolickiego

„Inne oczy słońca
Kwitną jak sny ubogich dzieci. Kwiaty paproci
Rozkładają przed nami ramiona by płynąc bez końca
W ciemnym oku tunelu. Ich bramy to białe linie
Jak żyły. Bez uśmiechu.”

Jacek Kawecki (1987)

„Bo dawniejsi poeci widzieli nie tylko jedno drzewo. Widzieli zbiorowiska drzew, którym nic nie groziło, widzieli lasy, widzieli ogrody. Może już wkrótce nie będzie ogrodów. Ogromne połacie ziemi pokryją martwo błyszczące szklarnie i kwiaty, jak wszystko inne, będą płodem zorganizowanej produkcji, nic z improwizacji, nic z niespodzianki.”

Jarosław Iwaszkiewicz (1894–1980) polski poeta i pisarz

„Słowa dziecka to staremu kwiaty.”

Juliusz Słowacki (1809–1849) polski poeta

„Kiedyś dzieci-kwiaty były zdrowsze…”

Ryszard Riedel (1956–1994) polski muzyk rockowy, wokalista