„Dość bogaty, kto w cnotę nie ubogi.”

„Jeżeli potrzebuje aż miliona akrów, żeby czuć się bogaty, to chyba dlatego, że czuje się wewnętrznie strasznie ubogi. A jeżeli jest ubogi duchowo, to nawet milion akrów nie da mu poczucia bogactwa. I może właśnie dlatego jest zawiedziony, że cokolwiek by zrobił, nie jest w stanie poczuć się bogatszym.”

John Steinbeck książka Grona gniewu

„Miłość „jako cnota” która dla bogatych powinna być najłatwiejszą, jest dla nich najtrudniejsza.”

Bazyli Wielki (329–379)

„Ubogi, który żeni się z bogatą, kładzie sobie stryczek na szyję i oddaje drugi koniec w ręce żony.”

Józef Ignacy Kraszewski (1812–1887) pisarz polski

„Cierpliwość, cnota, zalecana biednym przez bogatych, nieszczęśliwym przez szczęśliwych.”

Kazimierz Bartoszewicz (1852–1930) polski historyk, publicysta, satyryk

„Żaden człowiek nie jest dość bogaty, by kupić własną przeszłość.”

Elizabeth Adler (1951)

„W moich oczach ubogi chłop tyle samo jest wart, co najznakomitszy hrabia i najbogatszy szlachcic, a prawo jest zarówno dla bogatych jak i ubogich.”

Fryderyk II Wielki (1712–1786)

„Nie ten jest biedny, kto nic nie ma – ten się nazywa pięknie: ubogi. Ten jest biednym, kto cierpi nad ubóstwem i pożąda być bogatym. Wymagania i potrzeby przerastają zawsze możność, rosną jak chwasty.”

Maria Rodziewiczówna (1864–1944) polska pisarka

„Państwo ma interes w małżeństwach z miłości; w ten sposób bowiem łączy się ubogi młodzieniec z bogatą panną, albo uboga panna wychodzi za bogatego młodzieńca. To wprawia pieniądze w ruch, zapobiega by nie pozostawały w miejscu, powoduje obieg kapitałów. Otóż, dawniej, trzy czwarte małżeństw z miłości zawiązywało się przez taniec. Obecnie spotykają się panny z kawalerami, przelotnie, w salonach wystawy sztuk pięknych, w muzeach, w Operze Komicznej. Rozmawiają z sobą, – bardzo dobrze; ale rozmowa nie wystarcza… Rozum coś znaczy, lecz nie stanie za wszystko.”

Ludwik Halevy (1834–1908)

„Oba, kot i pies są bogate w cnoty i talenty, ale pies ma o jeden talent za dużo: pozwala się tresować, i o jedną cnotę za mało: nie kryje w sobie żadnych tajemnic.”

Erich Kästner (1899–1974) niemiecki pisarz młodzieżowy, satyryk, krytyk teatralny