„Umiejętność odczuwania cierpienia jest szczęściem w porównaniu z wieczną obojętnością.”

„Cierpienie musi być rozważone, rozpatrzone, inaczej się go nie odczuwa.”

Władysław Tatarkiewicz (1886–1980) filozof polski

„Żal za stratą tego, cośmy kochali, jest jeszcze szczęściem w porównaniu z koniecznością życia wśród tego, co nienawidzimy.”

Jean de La Bruyère (1645–1696) pisarz francuski

„Wszystkie cierpienia pochodzące z zewnątrz są niczym w porównaniu z ciemną nocą duszy.”

Edith Stein (1891–1942) zakonnica niemiecka, filozof, święta Kościoła katolickiego

„Okazywana nam miłość, której nie odczuwamy jako łaskę i szczęście, jest dla nas ciężarem.”

Marie von Ebner-Eschenbach (1830–1916) pisarka austriacka

„Dystans to czasem jedyny sposób, żeby nie utonąć w morzu ludzkich cierpień i własnej rozpaczy. Dystans jednak wcale nie musi oznaczać obojętności.”

Izabela Sowa (1969)

„Szczęście (…) to przede wszystkim umiejętność kreowania swojej rzeczywistości i podejmowania takich działań, które sprawiają nam przyjemność.”

Maciej Bennewicz (1961)

„Wielkim przedmiotem życia jest doznanie - odczuwanie, że istniejemy, choć cierpimy.”

George Byron (1788–1824) angielski poeta

„Chrześcijaństwo głosi naukę o odkupieniu i życiu wiecznym, lecz nawet szczęśliwość wieczna cierpienia nie wymazuje.”

Leszek Kołakowski (1927–2009) polski filozof

„Prawdziwe szczęście trwa wiecznie i nie może być zniszczone. Wszystko, co nie posiada tych dwu własności, nie jest prawdziwym szczęściem.”

Epiktet (50–138) filozof rzymski