„Zgadzam się tobie służyć, Z zazdrości wyschniętymiWargami przyszłość wróżyć. Nie zaspokaja słowoSpierzchniętych z żądzy ust mi, I gęsty świat na nowoBez ciebie jest mi pusty. O wierność już nie proszę, Chcę tylko zgnieść twój opórI siebie sam przynoszęPod twój katowski topór. Nie jesteś mi radością, Miłością upragnioną, Na jakąś dziką, obcąDziś krew mi zamieniono. I jeszcze jedno mgnienie, A powiem prawdę tobie: Nie radość, lecz cierpienieZnajduję dzisiaj w tobie. I usta twe wiśniowe, W rozterce pokąsane, Wabią mnie wciąż od nowa, Jak grzechy nie wyznane. Wróć do mnie prędzej, miła, Tak straszno mi bez ciebie, Ja nigdy z taką siłąNie doznawałem ciebie. I czego dziś pożądam, Na jawie wprost przeżywam… Niczego już nie żądam, Po prostu cię przyzywam.”

Źródło: A więc i ja z innymi…, tłum. Maria Leśniewska