„Przymioty serca przysparzają nam przyjaciół, przymioty ducha – tylko wrogów.”

„Miłość jest to kamień drogi, nieoceniony, ale bez żadnej barwy i bez żadnego przymiotu i nabiera on tego obojga dopiero od tego, który go sobie przywłaszczy i włoży w swe serce.”

Zygmunt Kaczkowski (1825–1896) polski pisarz

„Zawsze żywisz mnie i karmisz Ojcze, Synu, Duchu Święty Twoim całym własnym Bytem, Istotą, Wiecznością, Twymi Boskimi działaniami i Twymi nieskończonymi przymiotami.”

Wincenty Pallotti (1795–1850) włoski duchowny, święty Kościoła katolickiego

„Znanym jest serca ludzkiego przymiotem, że się przywiązuje do tych, którym mogło usłużyć. Odwrotną stroną medalu tego jest równie dowiedziony pewnik, że dobrodziejstwo upokarza i najczęściej wywołuje niewdzięczność.”

Józef Ignacy Kraszewski (1812–1887) pisarz polski

„Zwycięstwo w zwadzie o nieistotne wartości jest głupie – przysparza bowiem prawdziwego wroga na długie lata.”

Gichin Funakoshi (1868–1957) japoński mistrz karate

„Mając takich przyjaciół, nie potrzebujemy już wrogów.”

Winston Churchill (1874–1965) premier Wielkiej Brytanii

„Dobrze jest i pokrzepiająco – mieć przyjaciół z ducha.”

Bruno Schulz (1892–1942) polski prozaik, krytyk literacki, grafik i rysownik

„Ludzi dzielę na starych przyjaciół i starych wrogów. Wrogów dzielę na żywych i martwych.”

Marcin Mortka (1976) pisarz polski

„Boże, strzeż mnie od przyjaciół, z wrogami poradzę sobie sam.”

Armand Jean Richelieu (1585–1642) francuski książę, kardynał

„Nie będzie miał nigdy prawdziwych przyjaciół ten, kto lęka się robić sobie wrogów.”

William Hazlitt (1778–1830)