„Kocha się tak samo przez wady i nieszczęścia i może nawet głębiej, a najgłębiej kocha się przez ból.”

„Przyjaciół kochamy dla ich wad, bo lubimy, gdy ktoś też ma wady.”

Aleksander Fredro (1793–1876) polski komediopisarz, pamiętnikarz i poeta

„Kobieta poskromiona kocha głębiej, niż kobieta zjednana westchnieniami.”

Julius Zeyer (1841–1901)

„Kobieta poskromiona kocha głębiej niż kobieta zjednana wcześniej westchnieniami.”

Alfred de Musset (1810–1857) poeta i pisarz francuski

„Ludzi trzeba kochać razem z ich wadami albo zrzec się miłości i przyjaźni.”

Feliks Chwalibóg (1866–1930)

„Ten, którego kochasz i ten, który cię kocha, nigdy nie jest tą samą osobą.”

Chuck Palahniuk (1962)

„Jeśli w kobiecie kocha się najbardziej jej wady, muszą być naprawdę wiele warte.”

Stanisława Fleszarowa-Muskat (1919–1989) polska pisarka

„Miłość, żeby była prawdziwa, musi zadawać ból… Pamiętajcie, że mamy kochać biednych aż do bólu.”

Matka Teresa z Kalkuty (1910–1997) katolicka siostra zakonna

„Ból zadawany tym, których kochamy, jest jak bumerang – wraca i wbija się w nasze serce.”

Hanna Kowalewska (1960)

„Kochać to nie znaczy zawsze to samo,
Można kochać tak lekko, można kochać bez granic.
Kochać, żeby wszędzie i zawsze być razem,
Wierzyć, że jest dobrze, gdy jesteśmy sami.”

Marek Kościkiewicz (1960)