po układzie monachijskim, w 1938.
Źródło: Jerzy Michałowski, Noty i anegdoty dyplomatyczne, red. Maria Błaszczykowa, wyd. Iskry, Warszawa 1977, s. 96.
„Mieli do wyboru wojnę lub hańbę, wybrali hańbę, a wojnę będą mieli i tak.”
Winston Churchill (1874–1965) premier Wielkiej Brytanii
po powrocie premiera Chamberlaina z Monachium.
Wariant: Nasz rząd miał do wyboru hańbę i wojnę. Wybrał hańbę, a wojnę będzie miał i tak.
Donald Tusk (1957) polski polityk
Źródło: Więcej czasu nam nikt nie da, „Gazeta Wyborcza”, 9 grudnia 2011
„Nie jest hańbą wchodzić do domu kurtyzany, hańbą jest nie umieć zeń wyjść.”
Arystyp (-434–-355 p. n. e.)
Oscar Wilde (1854–1900) angielski poeta, prozaik i dramatopisarz
Źródło: Waldemar Łysiak, Empirowy pasjans, Ex Libris, 2001, s. 325.
Michael Gove (1967)
do trzydziestu torysów, którzy nie zagłosowali za rezolucją swojego rządu w sprawie wsparcia interwencji w Syrii.
Magda Goebbels (1901–1945)
uzasadniając swą decyzję dzieciobójstwa.
Źródło: Jean-Paul Bled, Samobójstwo Hitlera w: Ostatnie dni dyktatorów, tłum. Anna Maria Nowak, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, s. 34.
„Hańba temu, kto źle o tym pomyśli.”
Edward III (1312–1377) król Anglii
Honi soit qui mal y pense (łac.)
słowa wypowiedziane przez Edwarda III po tańcu z księżną Salisbury (swą kochanką), która na przyjęciu zgubiła swą podwiązkę, wprawiając dwór w zgorszenie; aby wybrnąć z niezręcznej sytuacji, król podniósł podwiązkę i założył ją na nogę w geście solidarności z księżną; słowa te stały się później dewizą utworzonego przez Edwarda III Orderu Podwiązki.
Źródło: Nigel Blundell, Susan Blackhall, Upadek domu Windsorów, tłum. Grażyna Jagielska, Wydawnictwo Prolog, Warszawa 1993, ISBN 8385763058, s. 35.
„Hańba mordercom kobiet i dzieci.”
Józef Gosławski (1908–1963) polski rzeźbiarz i medalier
rewers medalu Hańba mordercom kobiet i dzieci (1961).
„Śmieszność hańbi bardziej niż hańba.”
François de La Rochefoucauld książka Maksymy i rozważania moralne
Maksymy i rozważania moralne
