„Nie będzie chlubą naszej epoki, że naród, naród, który istnieje tysiąc lat, który na granicach cywilizacji zachodnioeuropejskiej stworzył życie i szerzył idee bezpośrednio z nią związane, który przez wieki bronił jej przed zagładą i który wydał wielkich ludzi we wszystkich dziedzinach – musi walczyć o najprymitywniejsze zasady bytu. Ale w tej ciemnej epoce jest podniosłą dumą każdego człowieka, że naród ten postawił swoje idee ponad wartością życia (…) Na ziemiach będących własnością Polaków zabrakło dziś miejsca dla spraw, w których gromadzi się, jak gdyby najintymniejsza, ale i najwyższa wolność narodu – wolność twórczości i wolność myśli. Żadna jednak przemoc nie odbierze duchowi polskiemu siły, by służyć tej wolności tam, gdzie służyć jej można.”

fragment mowy pożegnalnej do posłów Zjazdu Deputowanych Ludowych ZSRR, napisanej w ostatnim dniu życia.
Źródło: Dzien z 19 stycznia 1992, s. 1 (cytat za: Michael Dobbs, Precz z Wielkim Bratem. Upadek imperium radzieckiego, Poznań 1998, s. 491).

Źródło: Jerzy Giedroyc, Autobiografia na cztery ręce, Warszawa 2006, s. 53.

Luchamos por librar a nuestro pueblo de las influencias del marxismo y del comunismo internacionales, que se introdujeron en nuestro país para hacer de España una sucursal del bolchevismo moscovita. Queremos salvar por esta lucha los valores morales, espirituales, religiosos y artísticos creados por el pueblo español a lo largo de una gloriosa historia. (hiszp.)
Źródło: wywiad dla „Leipziger Illustrierte Zeitung”, lipiec 1937.

Źródło: Roman Wapiński, Roman Dmowski, Wyd. Lubelskie, Lublin 1988, s. 76.

Źródło: Strona poświęcona Adolfowi Bocheńskiemu http://www.omp.org.pl/index.php?module=subjects&func=viewpage&pageid=569

Cuando se lucha en las trincheras como se lucha, cuando se muere en los frentes como se muere, cuando se defiende a España como la defienden Falangistas, Requetés y Soldados, hay una Raza y hay un Pueblo. (hiszp.)
z nagrania z czasów wojny domowej.

Rok 1984 (1949)