Rick Riordan cytaty

strona 5

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“Grover didn't say anything for awhile. Then, when I thought he was going to give me some deep philosophical comment to make me feel better, he said, "Can I have your apple?”

“I gave her my deluxe I'll-Kill-You-Later stare.”

“But remember, boy, that a kind act can sometimes be as powerful as a sword.”

“I told Tantalus to go chase a doughnut.”

“You weren't able to talk sense into him?"
Well, we kind of tried to kill each other in a duel to the death."
I see. You tried the diplomatic approach.”

“My brother broke into a toothy grin. "Yay! Your brain works!”

“It takes strength and courage to admit the truth.”

“Nothing like watching your relatives fight, I always say.”

“I turned to Dionysus. "You cured him?"
"Madness is my specialty. It was quite simple."
"But… you did something nice. Why?"
He raised and eyebrow. "I am nice! I simple ooze niceness, Perry Johansson. Haven't you noticed?”

“I'm Dylan. I'm so cool. I want to date myself, but I don't know how! You want to date me instead? You're so lucky!”

“Young people don't always do what they're told, but if they can pull it off and do something wonderful, sometimes they escape punishment.”

“He was slumped over, blood trickling from the side of his mouth. I shook his furry hip, thinking, No! Even if you are half barnyard animal, you're my best friend and I don't want you to die!”

“Suspecting and knowing are not the same.”

“The sea does not like to be restrained.”

“You must forge your own path for it to mean anything.”

“Piper gripped his hand and followed him, “If I fall, you’re catching me.” “Uh, sure.” Jason hoped he wasn’t blushing.
Leo stepped out next. “You’re catching me, too, Superman. But I ain’t holding your hand.”

“Leo: "So… giants who can throw mountains. Friendly wolves that will eat us if we show weakness. Evil espresso drinks. Gotcha. Maybe this isn't the best time to bring up my psycho babysitter."
Piper: "Is that another joke?”

“It's useless to lecture a human.”

“I'm the Super-sized McShizzle, man!" Leo said. "I'm Leo Valdez, bad boy supreme. And the ladiesa bad boy.”

“Poison!" Grover yelped. "Don't let those things touch you or…"
"Or we'll die?" I guessed.
"Well… after you shrivel slowly to dust, yes."
"Let's avoid the swords," I decided.”

“Reyna sent me to get Percy," Frank said. "Did Octavian accept you?"
"Yeah," Percy said. "He slaughtered my panda.”

“Safety from what? Who's after me?"
Oh, nobody much," Grover said, obviously still miffed about the donkey comment. "Just the Lord of the Dead and a few of his blood-thirstiest minions.”

“We need music," Nico said. "How's your singing?"
"Um, no. Can't you just, like, tell it to open? You're the son of Hades and all."
"It's not so easy. We need music."
I was pretty sure if I tried to sing, all I would cause was an avalanche.”

“Erre es korakas, Blinky!" Dionysus cursed. "I will have your soul!”

“But magic is neither good nor evil. It is a tool, like a knife. Is a knife evil? Only if the wielder is evil.”

“Survive first. Figure out crayon drawing of destiny later.”

“Percy (to Annabeth): If I was going to pick one person in the world to reattach my head, I'd pick you.
Silena: Awww… Percy, that is so sweet!
Annabeth: Shut up, Silena.”

“Hazel squinted. "How far?"
"Just over the river and through the woods."
Percy raised an eyebrow. "Seriously? To Grandmother's house we go?"
Frank cleared his throat. "Yeah, anyway.”

“I had weird dreams full of barnyard animals. Most of them wanted to kill me. The rest wanted food.”