Rick Riordan cytaty

strona 15

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“She decided she'd rather die in some less memorable way- maybe falling down the stairs, or going peacefully in her sleep at the age eighty, after a nice quiet life with Percy. Yes, that sounded good.”

“For a moment, Percy actually remembered what it was like to be happy. He had an amazing girlfriend. They could have a future together.”

“Words had started swimming off the page, circling my head, the letters doing one-eighties as if they were riding skateboards.”

“everybody-even monsters-needed a little attention once in a while.”

“Frank nodded grimly. “Well…any goddess who throws a Ding Dong at a giant can’t be all bad. Let’s go.”

“I excel at pulling strings!” said Arachne. “I’m a spider!”

“Piper had a new entry in her top-ten list of.
Fighting Shrimpzilla with a dagger and a pretty voice? Not so effective.”

“He issued orders to us: demigods who come to us for aid are no longer to be tolerated. We are to crush your little mortal faces.'
There was an uncomfortable silence.
'That sounds… extreme,' Jason ventured.”

“Ceres wanted a united front in the plant war."
"The plant war," Percy said. "You're going to arm all the little grapes with tiny assault rifles?”

“Her hair is smoldering. Her face was smudged with soot. She had a cut on her arms, her dress was torn, and she was missing a boot. Beautiful.”

“Annabeth came up to me. She was dressed in black camouflage with her Celestial bronze knife strapped to her arm and her laptop bag slung over her shoulder—ready for stabbing or surfing the Internet, whichever came first.”

“A real man's weapon is his mind.”

“Nice creepy reptile,” Frank said, very aware of the driftwood in his coat pocket. “Nice poisonous, fire-breathing reptile.”

“Sometimes small things can become very large, indeed.”

“Here's a tip, Alyconeus. Next time you choose the biggest state for your home, don't set up base in the part that's only 10 miles wide.
Welcome to Canada, idiot.”

“Yes!" Narissus unslung his bow and grabbed an arrow from his dusty quiver. "The first one who get that bronze, I will like youas much as I like me. I might even kiss you, right after I kiss my reflection!"

"Oh my gods!" the nymphs squealed.”

“Fear can’t be reasoned with. Neither can hate. They’re like love. They’re almost identical emotions. That’s why Ares and Aphrodite like each other. Their twin sons – Fear and Panic – were spawned from both war and love.”

“It was one of those and so they died/the end stories, that made us demigods feels all warm and fuzzy inside.-Percy”

“It wasn’t easy looking dignified wearing a bed sheet and a purple cape.”

“Love is on every side, and no one's side. Don't ask what Love can do for you.”

“Is this guy Love or Death?" Jason growled. Cupid said.”

“No," Frank said. "I'm only a centurion."

Jason cursed in Latin. "He means he can't control a whole legion. He's not of high enough rank."

Nico swung back his black sword at another gryphon. "Well, then, promote him!”

“He [Percy] pleaded with those sea-green eyes, like a cute baby seal that needed help. Piper wondered how Annabeth ever won an argument with this guy.”

“You're Bes, I guess?" I said.
"Yes," he said.
"Your car's a mess," Liz muttered.
"If one more person rhymes," Emma grumbled, "I'll throw up.”

“Silena, take the Aphrodite crew to the Queens-Midtown Tunnel."

Oh my gods," one of her sisters said. "Fifth Avenue ison our way! We could accessorize, and monsters, like, hate the smell of Givenchy.”

“Child of lightning, beware the earth,
The giants' revenge the seven shall birth,
The forge and the dove shall break the cage,
And death unleash through Hera's rage.”

“But Grover’s voice was already growing fainter. ‘Sweet dreams. Don’t let me die!”

“Mussolini?” Leo frowned. “Wasn’t he like BFFs with Hitler?”

“I hadn't seen my dad get violent since the Great Spatula Incident, and I wasn't anxious to see a repeat of that.”