Maria I Tudor cytaty

„Maria była zgorzkniałą, sfrustrowaną seksualnie kobietą. Koronowała się w wieku trzydziestu siedmiu lat. Jej fanatyzm religijny sprawił, że Anglia przeżyła własną odmianę hiszpańskiej inkwizycji. Na rozkaz Marii spalono na stosach setki protestantów. W ten sposób zakończył żywot arcybiskup Cranmer. Omal nie straciła tronu poślubiając Filipa Hiszpańskiego. Poddani bali się, że Filip wciągnie Anglię do swoich niezliczonych wojen. W całym kraju wybuchły bunty. Filip niewiele dbał o Marię i prawie jej nie widywał. Zaniedbywana przez męża i znienawidzona przez poddanych królowa umarła na puchlinę wodną do końca wierząc, że jest w ciąży. W ostatnich dniach jej pięcioletniego panowania Francja zajęła Calais, ostatnią francuską posiadłość Anglii. Maria powiedziała podobno, że gdy umrze, będzie mieć wypisane w sercu słowo „Calais.””

Źródło: Jean des Cars, Kobiety, które zawładnęły Europą. Najpotężniejsze królowe, wyd. Muza, Warszawa 2014, s. 47–48.

„Kiedy umrę i mnie otworzą, zobaczycie, że na mym sercu leży „Calais.””

„Callous – gruboskórna” byłoby chyba bardziej odpowiednie.
Autorzy: Nigel Blundell, Susan Blackhall, Upadek domu Windsorów, tłum. Grażyna Jagielska, Wydawnictwo Prolog, Warszawa 1993, ISBN 8385763058, s. 39.

„To tylko nazwiska! Dopóki żyje mój ojciec, pozostanę Lady Marią, najnieszczęśliwszą kobietą w całym królestwie!”

komentując utratę Calais w wojnie z Francją w 1558; Calais stanowiło ostatni przyczółek Anglii w Europie.
Źródło: Simon Sebag Montefiore, Potwory. Historia zbrodni i okrucieństwa, tłum. Jerzy Korpanty, wyd. Świat Książki, s. 136.

„Dajcie odpór rebeliantom, wrogom zarówno naszym, jak i waszym, i nie bójcie się ich, gdyż zapewniam was, że ja nie boję się ich wcale!”

reagując na pytania o swój stosunek do adoratorów.
Źródło: Helmut Werner, Tyranki. Najokrutniejsze kobiety w historii, tłum. Monika Gajowa, Wydawnictwo Jeden Świat, Warszawa 2005, ISBN 8389632241, s. 142.

„Wolałabym stracić dziesięć koron, niż narazić na niebezpieczeństwo swoją duszę.”

wygłaszając w Guildhall mowę wzywającą mieszkańców Londynu do przeciwstawienia się rebelii Thomasa Wyatta młodszego w 1554.
Źródło: Miranda Twiss, Najwięksi zbrodniarze w historii, tłum. Arkadiusz Czerwiński, wyd. Muza, Warszawa 2004, ISBN 8373194428, s. 94.

Źródło: André Maurois, Dzieje Anglii, tłum. Wacław Rogowicz, wyd. Książka i Wiedza, Warszawa 1957, s. 246.

„Krwawa Mary.”

“I recognize no Queen but my mother. But if the King's Mistress would intercede with the King on my behalf, then I would be grateful.”

przydomek, jaki zawdzięczała skrajnie antyprotestanckim prześladowaniom dokonywanym przez siebie.
Źródło: José María López Ruiz, Tyrani i zbrodniarze. Najwięksi nikczemnicy w dziejach świata, op. cit., s. 110

Maria I Tudor: Cytaty po angielsku

“Whiles my father lives i shall only be lady mary, the most unhappy lady in christendom.”

Źródło: Said to Anne Boleyn.

“Priest! Priest! Music! Music!”

Źródło: https://books.google.fr/books?id=xyMPfQ3gqjoC&pg=PR6-IA15&lpg=PR6-IA15&dq=whiles+my+father+lives+i+shall+only+be+lady+mary+the+most+unhappy+lady+in+christendom&source=bl&ots=woKH1s4nFC&sig=ACfU3U32Vvb5tsnSuPkgASpa2eZ8k1dg4A&hl=fr&sa=X&ved=2ahUKEwjCvY-KqoX5AhVI8BoKHX0FDdsQ6AF6BAgSEAM#v=onepage&q=whiles%20my%20father%20lives%20i%20shall%20only%20be%20lady%20mary%20the%20most%20unhappy%20lady%20in%20christendom&f=false

“When I am dead and opened, you shall find Calais lying in my head.”

Źródło: Said at the age of two to the organist Friar Memmo

“Her majesty, being now in possession of her imperial crown and estate pertaining to it, cannot forsake that faith that the whole world knows her to have followed and practiced since her birth; she desires, rather, by God's grace, to preserve it till her death; and she desires greatly that her subjects may come to embrace the same faith quietly and with charity, whereby she shall receive great happiness.”

Said during her final illness, referring to England's loss of Calais to France.
Raphael Holinshed, The Chronicles of England, Scotland and Ireland, vol. III, page 1160 (1587).

“This natural life of ours is but a pilgrimage from this wandering world, and exile from our own country: that is to say, a way from all misery to thee (Lord) which art our whole felicity. And lest the pleasantness and commodity of this life should withdraw us from the going to the right and speedy way to thee, thou dost stir and provoke us forward, and as yet ward prick us with thorns, to the intent we should covet a quiet rest, and end of our journey. Therefore sickness, weepings, sorrow, mourning, and in conclusion all adversities be unto us as spurs; with the which we being dull horses, or rather very asses, are forced not to remain long in this transitory way. Wherefore Lord, give us grace to forget this wayfaring journey, and to remember our proper and true country. And if thou do add a weight of adversity, add thereunto strength, that we shall not be overcome with that burden: but having our minds continually erected and lift up to thee, we may be able to strongly bear it. Lord! all things be thine; therefore do with all things, without any exception, as shall seem convenient to thine unsearchable wisdom. And give us grace never to will but as thou wilt. So be it.”

Proclamation concerning Religion (1553-08-18).

Źródło: A meditation touching adversity, written by Mary in 1549

“And so am not I.”