Maria Rodziewiczówna: Cytaty o ludziach

Maria Rodziewiczówna była polska pisarka. Odkryj ciekawe cytaty na temat ludzie.

Maria Rodziewiczówna: 164 cytaty5 Polubień

„Ludzie potrafią mówić o wszystkim, tylko o bliźnim nie potrafią mówić; bliźniego się tylko obmawia.”

Atma
Źródło: s. 54

„Obmowa jest jak drożdże: potrzebuje coraz nowego zaprawiania, bo inaczej opada i kwaśnieje. Ludzie będą się bawili szarpaniem mojej opinii, aż się znudzą i znajdą nową ofiarę. Okazać, że się ich lęka, unikać, bronić się, to tylko podsycać płomień.”

Maria Rodziewiczówna

Jerychonka
Źródło: s. 104

„Ludzie jak strusie, łykają najniestrawniejsze baśni.”

Maria Rodziewiczówna

Jerychonka
Źródło: s. 140

„Nie był to dla niej już obcy człowiek – Prusak. Zasady, rzeczywistość, wszystko zgasło, zbladło przed wielką potęgą, co się naigrywała z jej woli i tradycji: on ci nie wróg, on ci najmilszy na całym świecie, i choć może niewart, ale on ci pierwszy z ludzi, i choć ci ani swój mową ani życiem, choć on ciebie nie rozumie – ty go kochasz i kochać będziesz do śmierci, i nie ostoi się przed nim twa powaga ani duma, ani siła charakteru – i skoro zechce, będzie twym panem.”

Maria Rodziewiczówna książka Między ustami a brzegiem pucharu

Między ustami a brzegiem pucharu
Źródło: s. 142

„Na sprawiedliwość patrz, a o ludzi złych nie dbaj.”

Maria Rodziewiczówna

Czarny chleb. Opowiadania
Źródło: Pierwsza kula, s. 200

„Osamotnienie jest właściwością starości – ja zresztą nie znoszę towarzystwa. Ludzie nie zapełniają życia, wnoszą w nie tylko chaos.”

Maria Rodziewiczówna książka Straszny dziadunio

Straszny dziadunio
Źródło: s. 47

„Ludzie tym się różnią od zwierząt, że znoszą dobrodziejstwo jak hańbę, a wdzięczności się wstydzą.”

Maria Rodziewiczówna

Kwiat lotosu
Źródło: Wyd. Alfa, Warszawa 1990, s. 120

„Bo kochanie urządzone jest jak waga w ormiańskiej kramicy. Kto kupić chce, ten się oszuka, kto sprzedaje, ten oszuka. To towar ni do handlu, ni do zmiany. Masz go, to przy sobie trzymaj. Kto Bogu się z prośbami narzuca, ten ślepy jest i głuchy, kto ludzi o zrównanie rachunków swych datków prosi, ten szaleńcem, co swe należności pisze na fali!”

Maria Rodziewiczówna

Na fali
Źródło: s. 16

„Nie było mi przecie nigdy dobrze, abym na złe się buntował. Biedny byłem skrzywdzony i niepozorny. Jedni ludzie mnie wyzyskiwali, drudzy drwili, nikt mnie nie kochał (…) Dlatego mogę się obejść byle czym, znieść wiele i myślę, że choć wypłaty nie otrzymam, ja sam nie zawinię względem drugich. To daje dla samego siebie szacunek i cześć.”

Maria Rodziewiczówna książka Anima vilis

Anima vilis

„Żywot jest piekłem. Dlaczego ludzie grają w nim jedno dla drugich role oprawców? Czy to ich zła natura, czy jakaś niepojęta tej ziemi klątwa? A tak łatwo można by mieć spokój!”

Maria Rodziewiczówna

Jaskółczym szlakiem
Źródło: s. 118

„Posłuchaj mnie uważnie, a jeśli nie zrozumiesz, to cię życie nauczy kiedyś; strzeż swego serca logiką i rozumem, bo z serca przychodzi śmierć człowieka (…) Przyjaciela, brata, powiernika nie szukaj wśród ludzi, ale stań się tym sam dla siebie. Sądź się surowo i milcz w bólu i radości, walki, upadki, tryumfy, niech je zna tylko ten Bóg, którego imię stanie ci się kiedyś religią; a ludzie nigdy, nigdy; I pamiętaj że na świecie jest jeden grzech; podłość, jedna cnota szlachetność, jedno szczęście spokój. I jest prawda, ale kto powie, że ją posiadł? Komu duch przestanie stawiać pytania i wątpliwości, aż do końca…?”

Maria Rodziewiczówna

Kwiat lotosu
Źródło: Wyd. Alfa, Warszawa 1990, s. 103

„Im dalej w życie, tym prawdziwiej widzimy, tym rzeczywiściej. Przychodzi logika i druzgoce marzenia, przychodzi prawda i burzy szklane gmachy młodzieńczych rojeń. Czy nie lepiej samemu się obudzić niż czekać, by ludzie brutalnie nas zbudzili?”

Maria Rodziewiczówna

Kwiat lotosu

„Zwierzęta jak ludzie, tylko tym lepsze, że gadać nie mogą i pieniędzy nie znają! A zresztą to samo! Bywa dobry i zły, łagodny i gniewliwy, skrzętny i próżniak, uczciwy i złodziej, ładny i brzydki. Tylko się przypatrzyć!”

Maria Rodziewiczówna książka Dewajtis

Dewajtis
Źródło: s. 182

„Każdy świat jest piękny lub nędzny, to zależy od ludzi.”

Maria Rodziewiczówna

Na wyżynach
Źródło: s. 104

„Ludzie zaś nie lubią zwykle albo bardzo czystych, albo bardzo brudnych.”

Maria Rodziewiczówna

Jaskółczym szlakiem
Źródło: s. 103

„Mówią jedni, że inny teraz świat, inni ludzie, inne życie. Nieprawda! Świat ten sam i ludzie, tylko się stępili jak, ot te moje szabliska od ciągłego rąbania, a rąbania po kamieniu. Szczerba nie wstyd, byle rdzy nie było, bo rdza zje najlepszą stal, a szczerbę odtoczysz w potrzebie!”

Maria Rodziewiczówna książka Dewajtis

Dewajtis
Źródło: s. 20

„Są ludzie, którym się wszystko wybacza, bo są albo niczym, albo wszystkim.”

Maria Rodziewiczówna

Jerychonka
Źródło: s. 43

„Teraz powiem wam naukę na przyszłość. Jeśli będziecie wychowywać ludzi, bierzcie lepiej dziewczęta. To wynik mego doświadczenia.”

Maria Rodziewiczówna książka Straszny dziadunio

Straszny dziadunio
Źródło: s. 132

„Każdy zły nie tyle jest zły – co głupi, bo najgłupszą głupotą jest niepojęcie, że szczytem mądrości jest dobro; póki ludzie tego się nie nauczą – póty na ziemi będzie piekło!”

Maria Rodziewiczówna

Gniazdo Białozora
Źródło: s. 86

„Nie spotykają się ludzie na próżno. Każdy człowiek, którego poznajemy w życiu, jest nam, my jemu wierzycielem lub dłużnikiem. Czym właściwie, życie wskaże. Żeby nowych krzywd nie popełnić, nowych zobowiązań ciężkich nie zaciągnąć, a stare spłacać jak najprędzej… kochać trzeba każdego. Wtedy się nie zbłądzi.”

Maria Rodziewiczówna książka Atma

Atma
Źródło: s. 51