Jules Michelet – historyk, pisarz i filozof francuski okresu romantyzmu.
Od 1830 dyrektor archiwów państwowych. Pracował będąc profesorem w Ècole Normale Supèrieure od 1827 roku, później objął stanowisko profesora na Sorbonie . Pracował tam rok. Będąc profesorem Collège de France , cieszył się już ogromną popularnością. Wykorzystywał wykłady w Collège de France do głoszenia poglądów antyklerykalnych i liberalnych, co przypłacił utratą swego stanowiska po zamachu stanu Napoleona III . Za odmowę przysięgi rządowi Napoleona III został też usunięty z dyrekcji archiwum . Był też członkiem Akademii Moralnych i Politycznych.
W dziełach swych, pisanych znakomitym stylem, niezwykle barwnie i obrazowo, dążył do pełnej syntezy, za którą uważał ukazanie przeszłości we wszystkich jej przejawach. W swych pracach kierował się zasadą: "Trzeba wziąć źródło na łoże tortur, zmuszając je, by wykrztusiło informację". Występował w obronie Polski, opublikował m.in. Kościuszko, legenda demokratyczna w 1851. Napisał też inne dzieła o Polsce, m.in. Pologne et Russie , La Pologne martyre . W czasie Komuny Paryskiej napisał patriotyczną broszurę o jej obronie La France devant l'Europe .
Jest też autorem 17-tomowej historii Francji pisanej w latach 1855-1867 i twórcą "białej" legendy Wielkiej Rewolucji Francuskiej. Historię rewolucji francuskiej napisał w latach . Obejmowała ona 7 tomów. W 1855 roku napisał Historię Francji, w której po raz pierwszy zostało użyte sformułowanie Odrodzenie . Napisał też eseje poświęcone przyrodzie np: Ptak . Inne dzieła to: L'insecte , Czarownica oraz La Bible de l'humanité . W dziele pt: Nos fils , nawiązał do teorii: Komenskiego, Rousseau, Pestalozziego i Fröbla.
Michelet ma także swój wkład w formułowaniu idei integracji europejskiej. Próbował on przeciwstawić Europie gwałcącej prawa narodów koncepcję "wspólnej ojczyzny europejskiej" do której wszystkie narody kontynentu wnosiłyby własny wkład, tworząc nową, bardziej sprawiedliwą Europę. Wiodącą rolę w realizacji tego projektu Michelet przyznawał Francji. Zasłynął jako radykalny demokrata i sympatyk Polski.
Cyprian Kamil Norwid poświęcił mu wiersz Fraszka .
✵ 21. Sierpień 1798 – 9. Luty 1874
