Gabriel García Márquez: Na czasie cytaty

Aktualne cytaty Gabriel García Márquez · Przeczytaj najnowsze cytaty
Gabriel García Márquez: 354 cytaty5 Polubień

„Wielkie obsesje silniejsze są niż śmierć.”

Gabriel García Márquez książka Sto lat samotności

Sto lat samotności (1967)

„W seksie szukamy pociechy, gdy cierpimy na niedostatek miłości.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„(…) mężczyźni, jeśli chodzi o kobiety, są tępi.”

Gabriel García Márquez

Opowiadania

„Czytając Idy marcowe, natknąłem się na złowrogie zdanie przypisane przez autora Juliuszowi Cezarowi. „To niemożliwe ażeby w końcu nie stać się tym, za kogo inni cię mają.””

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Nie ma na świecie chyba nic bardziej przerażającego jak człowiek doprowadzony do stanu ruiny.”

Gabriel García Márquez

Postać: pułkownik
Szarańcza

„Dzieci kocha się nie dlatego, że są dziećmi, ale z przyjaźni, która towarzyszy ich wychowaniu.”

Gabriel García Márquez książka Miłość w czasach zarazy

Miłość w czasach zarazy (1985)

„Pierwszy z rodu jest przywiazany do drzewa, a ostatniego zjadaja mrowki.”

Gabriel García Márquez

Cien años de soledad y un homenaje/ One Hundred Years of Solitude and a tribute: Discursos de Gabriel García Márquez y Carlos Fuentes

„zrozumiał ostatecznie coś, co sam o tym nie wiedząc, wielokrotnie przeczuwał: że można jednocześnie i z równym bólem kochać wiele kobiet, żadnej z nich nie zdradzając. (…),, Serce ma więcej pokoi niż mój k*****ki hotel".”

Gabriel García Márquez

„Nawet moralność jest kwestią czasu.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Po raz pierwszy targnął mną i niemal cisnął o ziemię wstrząs śmierci. Tak jakby wyszeptano mi do ucha brutalną wróżbę: Cokolwiek zrobisz, w tym roku albo za sto lat, i tak będziesz martwy na zawsze.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„A niech to! – wykrzyknął. – Umarłem w Estoril!”

Gabriel García Márquez

Dwanaście opowiadań tułaczych

„Kara była mi pisana, zanim jeszcze przyszłam na świat, i tkwiła w ukryciu, powstrzymywana, hamowana.”

Gabriel García Márquez

Postać: Izabela
Szarańcza

„Gdy po tylu, tylu latach jałowych złudzeń zaczął przeczuwać, że człowiek nie żyje, kurwa, tylko przeżywa innych, że zbyt późno uczy się, iż najdłuższego i najużyteczniejszego życia starcza ci tylko na to, by nauczyć się żyć, poznał swoją niezdolność do miłości w zagadce linii swych niemych dłoni i w niewidzialnych cyfrach kart, i usiłował wynagrodzić sobie to nikczemne przeznaczenie spalającym kultem samotnego nałogu władzy, stał się ofiarą własnej sekty, by złożyć siebie w płomieniach tego niekończącego się całopalenia (…) w miarę jak z upływem swych niezliczonych lat odkrywał, że kłamstwo jest wygodniejsze niż wątpliwość, bardziej użyteczne niż miłość, trwalsze niż prawda, niczemu się nie dziwiąc doszedł do hańbiącej fikcji, w której rządził bez władzy.”

Gabriel García Márquez książka Jesień patriarchy

Jesień patriarchy (1975)

„Ciało ludzkie nie jest stworzone na miarę lat, które człowiek mógłby przeżyć.”

Gabriel García Márquez

Postać: Abernuncio
O miłości i innych demonach

„Jestli kot najmniejszym tygrysem salonowym?”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

cytat z Pablo Nerudy.
Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Nikt nie zasługuje na twoje łzy, a ten kto na nie zasługuje na pewno nie doprowadzi cię do płaczu.”

Gabriel García Márquez

„Wszystko w końcu znajduje swe miejsce na ziemi.”

Gabriel García Márquez książka Jesień patriarchy

Jesień patriarchy (1975)

„Gdybym nie był komunistą, myślałbym tak jak Gómez Dávila.”

Gabriel García Márquez

o myślicielu Nicolásie Gómezie Dávili.

„Kryzys w Polsce wywołał w Europie falę gwałtownego poruszenia. Trafiła mi się świetna okazja, by własnym podpisem dołączyć do plejady wybitnych i znanych intelektualistów i artystów, którzy podpisali się pod zaproszeniem na spektakl ku czci bohaterskiego narodu polskiego zorganizowany w Operze Paryskiej pod patronatem francuskiego Ministerstwa Kultury. Jednak niektórzy zawodowi antykomuniści oświadczyli publicznie, że mój akt protestu nie przejdzie do historii, jak w ich przypadku. W owej naładowanej emocjami atmosferze, każde zachowanie nie dość jednoznaczne uznawano za dwulicowość.”

Gabriel García Márquez

o stanie wojennym w Polsce.
Źródło: Artur Domosławski, Gorączka latynoamerykańska, op. cit., s. 253.

„Świat jest wieczny.”

Gabriel García Márquez książka Jesień patriarchy

Jesień patriarchy (1975)