1. Cytaty
  2. Autorzy
  3. Edward Stachura

Edward Stachura cytaty
strona 2

Edward Jerzy Stachura, „Sted” – polski poeta, prozaik, pieśniarz i tłumacz.

✵ 18. Sierpień 1937 – 24. Lipiec 1979
Edward Stachura Fotografia
Edward Stachura: 94   Cytaty 37   Polubień

Edward Stachura cytaty

„Czwartek 19 lub 20 lipca
Wczoraj byłem z panem Fedeckim w u lekarki w szpitalu w Drewnicy”

Edward Stachura

ostatni zapis.
Pogodzić się ze światem
Źródło: Marian Buchowski, Edward Stachura. Biografia i legenda, Opole 1993.

„Starałem się zawsze, by mój ostatni wiersz był lepszy od najpiękniejszego wiersza świata, tzn. od mojego poprzedniego wiersza (…). Z początku porównywałem siebie do Największych. Myślę teraz, że dobrze jest ustawiać siebie od razu najwyżej.”

Edward Stachura

wypowiedź narratora.
Źródło: Która jest jak oliwa na wodę, „Kamena” nr 23/1986.

O myślach , O wodzie , O myśleniu

„Z nim będziesz szczęśliwsza,
Dużo szczęśliwsza będziesz z nim.
Ja, cóż –
Włóczęga, niespokojny duch,
Ze mną można tylko
Pójść na wrzosowisko
I zapomnieć wszystko.”

Edward Stachura

Źródło: Z nim będziesz szczęśliwsza w: Wiersze, poematy, piosenki, przekłady, wyd. Czytelnik, Warszawa 1982, s. 280.

„Nieprzebrana jest chwila wiersza (…).”

Edward Stachura

Źródło: Uspokojenie

„Przysięgam wam, że płynie czas!
Że płynie czas i zabija rany!”

Edward Stachura

Źródło: Czas płynie i zabija rany w: Wiersze, poematy, piosenki, przekłady, wyd. Czytelnik, Warszawa 1982, s. 232.

O czasie

„Swoją ciekawość świata trzeba umieć doskonalić.”

Edward Stachura

„Dla wszystkich starczy miejsca
Pod wielkim dachem nieba”

Edward Stachura

Źródło: Missa pagana. Introit (pieśń na wejście) w: Wiersze, poematy, piosenki, przekłady, wyd. Czytelnik, Warszawa 1982, s. 183.

„Czy pozwolisz, że się roześmieję z szacunkiem?”

Edward Stachura

Dziennik. Zeszyty podróżne 1

„Kobiety są setki tysięcy razy silniejsze od nas. Kobieta przylgnie do ziemi i nic ją nie ruszy. Kręci się razem z planetą i nic ją nie ruszy. Żadne burze, ni huragany, sztormy i tak dalej. Nie mówić nawet o łagodnych powiewach, które niejednego z nas zbijają z nóg. Ma wszystko w dupie, inaczej mówiąc.”

Edward Stachura

Dziennik. Zeszyty podróżne 1

O kobietach

„Jeszcze zdążymy w dżungli ludzkości siebie odnaleźć,
Tęskność zawrotna przybliża nas.
Zbiegną się wreszcie tory sieroce naszych dwu planet,
Cudnie spokrewnią się ciała nam.”

Edward Stachura

Źródło: Jest już za późno, nie jest za późno w: Wiersze, poematy, piosenki, przekłady, wyd. Czytelnik, Warszawa 1982, s. 249.

„Ach, kiedy ona cię kochać przestanie:
Zobaczysz!
Zobaczysz obcą własną twarz,
Jakie wielkie oczy ma strach;
Zobaczysz wszystko to samo,
Co ja.”

Edward Stachura

Źródło: Zobaczysz w: Wiersze, poematy, piosenki, przekłady, wyd. Czytelnik, Warszawa 1982, s. 225.

O strachu , Kochać się

„A w serce moje wstąpił wiatr
I tam on zamieszkał, i szumi.”

Edward Stachura

Źródło: Banita w: Wiersze, poematy, piosenki, przekłady, wyd. Czytelnik, Warszawa 1982, s. 219.

O zamieszkaniu , Serce

„Każda książka jest zawsze tylko książką; (…) wszystkie słowa są zawsze tylko słowami, nigdy nie są tym, co – z mniejszym lub większym popisem – usiłują opisać.”

Edward Stachura książka Fabula rasa

Fabula rasa (1979)

O książkach

„Pobrudziłem sobie ostatnie ręce – powiedział facet.”

Edward Stachura

Dziennik. Zeszyty podróżne 1

O facetach

„Książki się teraz na świecie wydaje, jak w sklepie resztę z drobnego banknotu. Większość z nich można sobie śmiało darować.”

Edward Stachura

Dziennik. Zeszyty podróżne 2

O książkach

„Prawdziwy przyjaciel to nie ten, który odwala za ciebie całą robotę, lecz ten który uświadomi ci, że wszystko masz zrobić sam”

Edward Stachura książka Fabula rasa

Fabula rasa (1979)

„To, co zyskuje człowiek cichym płaczem po nocach, to tylko to, że serce bestii jeszcze bardziej twardnieje. Zatem więc nie trzeba płakać. Nie trzeba!”

Edward Stachura

Dziennik. Zeszyty podróżne 1

O płaczu , O nocy , Serce

„Czy jest coś na świecie potworniejszego niż pijana kobieta? Jest. Pijana arystokratka.”

Edward Stachura

Źródło: Księga toastów i humoru biesiadnego, wybór i oprac. Leszek Bubel, wyd. „Zamek”, Warszawa 1995, s. 151.

O kobietach

„Niektórzy to tak chodzą, jakby się sami nieśli pod pachą.”

Edward Stachura

Dziennik. Zeszyty podróżne 1

„I inni, co pomarli lub co zginą z nami, bracia, kamraci, kumple i kompani. Ech, spotka tam w raju nas się kupa luda! Ech, od tupania zadudni niebieska tancbuda!”

Edward Stachura

Wszystko jest poezja. Opowieść-rzeka (1975)

„Trzeba pisać. Żeby zarobić na chleb. I na podróż do Patagonii. Albo na Alaskę. (…) O czym pisać? O wszystkim. O poezji zatem więc. Bo wszystko jest poezją, każdy jest poetą. (…) Wszystko jest poezją, a najmniej poezją jest napisany wiersz; każdy jest poetą, a najmniej poetą jest piszący wiersze.”

Edward Stachura

Wszystko jest poezja. Opowieść-rzeka (1975)

„Bo to tak jest, że dla siebie, owszem, można coś tam zrobić, ale dla drugiego człowieka to już można coś niesamowicie pięknego zrobić, wszystko. Wszystko.”

Edward Stachura

Się
Źródło: Się (1977), Pokocham ją siłą woli, s. 165.

O pewności siebie

„Przypomniał mi się ten pan z Polonii norweskiej, który mi niedawno w Oslo opowiadał tak: – Ja, proszę pana, byłem w Polsce dwa lata temu i chciałem we Warszawie kupić pomidory. Handlarka kładzie mi pomidory do torebki, ale, proszę pana, same zgniłe. Ja rozumiem, że oni mają rozkaz od Rządu sprzedawać zgniłe pomidory, ale ja nie muszę kupować. I nie kupiłem. – Jasny gwint – mówię – to pan mieszka w Norwegii już trzydzieści lat, a ja mieszkam w Polsce już dwadzieścia pięć lat i pan wie więcej ode mnie, okazuje się. Ja, jej Bohu, nie wiedziałem tego, że sprzedawcy mają rozkaz od Rządu pakować klientom zgniłe pomidory.”

Edward Stachura

No widzi pan. To jest tak: oni mają na straganach pomidory zgniłe i dobre, ale sprzedają te zgniłe, i  zanim sprzedadzą te zgniłe, to te zdrowe przez ten czas zgniją, i tak to, proszę pana, cały czas w kółko sprzedają zgniłe.
o sytuacji w PRL, 1973.
Wszystko jest poezja. Opowieść-rzeka (1975)
Źródło: Edward Stachura, Wszystko jest poezja. Opowieść – rzeka, wyd. PIW, Warszawa 1975, s. 133–134.