„Piłsudski wysiadł z partyjnego (czerwonego) tramwaju na przystanku „Niepodległość.””
powiedzenie z roku 1919 przypisywane Nowaczyńskiemu.
Źródło: Henryk Markiewicz, Andrzej Romanowski, Skrzydlate słowa, PIW, Warszawa 1990, s. 143.
Adolf Nowaczyński – polski pisarz, dramaturg, satyryk, poeta, publicysta, eseista, krytyk, działacz polityczny i społeczny. Używał przydomku Neuwert; pseudonimów: Adolf Neuwert, Adolf Przyjaciel, Anecki N., Antisperanto, Artur Amis, Clarus, Clarus Adolf, Halban, Junius, Mścisław Kamień Młyński, Nova, Paweł Turbia Wiewiórski, Przyjaciel, Sowizdrzał i kryptonimów: a , a. n. , A. N., A. Nów., ad. now., Ad. Now. , Ann., Cl., Clar., n. , N, N. a. , N. N., nów, x. Wikipedia

„Piłsudski wysiadł z partyjnego (czerwonego) tramwaju na przystanku „Niepodległość.””
powiedzenie z roku 1919 przypisywane Nowaczyńskiemu.
Źródło: Henryk Markiewicz, Andrzej Romanowski, Skrzydlate słowa, PIW, Warszawa 1990, s. 143.
„Gwiżdżę na waszą romantyczną trójcę.”
Źródło: tytuł wiersza z tomu Meandry (1911), cyt. za: Wiersze polskie wybrane. Antologia poezji od „Bogu rodzicy” do chwili obecnej, zebrał Mieczysław Grydzewski, Londyn 1946, s. 220.
„Och kobieta (…)
Cnotą wkoło parskająca.”
Małpie zwierciadło. Wybór pism satyrycznych, t. 1, 1897–1904
Źródło: s. 206
„Z ochotą zrzekamy się własnych korzyści, byleśmy zagwarantowaną mieli szkodę bliźniego.”
Źródło: Księga cytatów z polskiej literatury pięknej od XIV do XX wieku, wybór Paweł Hertz, Władysław Kopaliński, PIW, Warszawa 1991, s. 371.
„Sienkiewicz patrzy na świat przez rurę do barszczu.”
Źródło: Skotopaski sowizdrzalskie (1904)
Źródło: Antologia poezji głupich i mądrych Polaków, wybór Ludwik Stomma, Gdańsk 2000.
„Pochwała samotności to najpiękniejsza balowa zabawa po północy.”
Źródło: Księga toastów i humoru biesiadnego, wybór i oprac. Leszek Bubel, wyd. Zamek, Warszawa 1995, s. 150.
„Obok bogów narodowych, bożków lokalnych są jeszcze bałwany epokowe.”
Małpie zwierciadło. Wybór pism satyrycznych, t. 1, 1897–1904
Źródło: s. 52
Źródło: Wczasy literackie. Zmartwychwstanie Bogów D. Mereżkowskiego, Warszawa 1906, s. 236.