„ciekawe czy istnieją
tutaj gdzie krzyżują się drogi deszczu wiatru i zniszczenia
czy istnieją, ruch twarzy kształt uczucia
tych, których tak dziwnie ubyło w naszym życiu
tych, którzy pozostali cieniami fal i myślami z bezkresem morza
a może nie, nie pozostaje już nic prócz ciężaru
tęsknoty za ciężarem istnienia żywego
tam, gdzie trwamy teraz nierealni zginając się
jak gałęzie przeraźliwej wierzby ułożone w stos w czasie rozpaczy
podczas gdy żółty prąd powoli kładzie wykorzenione sitowie w bagnie
obraz kształtu, który skamieniał wraz z decyzją o wiecznej goryczy”

—  Jorgos Seferis

Ostatnia aktualizacja 5 czerwca 2021. Historia
Tematy
nie żyje, myć, żółty, kształt, obraz, podczas, dziwne, decyzja, drogi, deszcz, czas, twarz, uczucie, fala, droga, cień, istnienie, ułożenie, pozostać, żywy, istnieć, pozostawanie, trwanie, nasi, zniszczenie, stos, ciężar, prąd
Jorgos Seferis Fotografia
Jorgos Seferis7
poeta i eseista grecki, noblista 1900–1971

Podobne cytaty

Edward Abramowski Fotografia

„Wszystkie zawiedzione uczucia i marzenia, wszystkie tęsknoty niezaspokojone nigdy, cały ciężar doznanej krzywdy, a stanowiący porządek natury – wszystko to ogniskuje się w jedno pożądanie wielkiego odwetu, w jedną myśl, która ma być negacją wszystkiego, co istnieje – negacją realnego strasznego życia, nieokreśloną nadzieją wyzwolenia. Tę buntowniczą negację życia nazwano Bogiem.”

Edward Abramowski (1868–1918) polski filozof i działacz polityczny

„Na tej drodze życia szczęśliwszy jest ten, kto wspiera się na ubóstwie, a nie stęka pod ciężarem bogactw.”

Minucjusz Feliks łaciński apologeta chrześcijański

Beatior in hoc itinere vivendi, qui paupertate se sublevat, non sub divitiarum onere suspirat. (łac.)
Oktawiusz
Źródło: 36

Evangelista Torricelli Fotografia

„Żyjemy na dnie morza powietrza, które – jak wynika z doświadczenia – ma ciężar i to taki, że najgęstsze powietrze przy powierzchni ziemi waży około jednej czterechsetnej ciężaru wody.”

Evangelista Torricelli (1608–1647) włoski fizyk i matematyk

Noi viviamo sommersi nel fondo di un pelago d’aria elementare, la quale per esperienze indubitate si sa che pesa, e tanto, che questa grossissima vicina alla superficie terrena, pesa circa la quattrocentesima parte del peso dell’acqua. (wł.)
list do Michelangelo Ricciego, 11 czerwca 1644.
Źródło: Andrea Frova, Se l’uomo avesse le ali

Antoine de Saint-Exupéry Fotografia

„Albowiem układacze formułek nie chwytają prawdy o człowieku. Mylą formułę, która jest jak płaski cień cedru, z samym cedrem, który ma trzy wymiary, posiada ciężar, barwę, chmary ptaków w gałęziach i listowie – a to wszystko nie da się wyrazić, gdyż nie uniosą tego słowa słabe jak powiew wiatru… Albowiem mylą oni formułę, która oznacza, i przedmiot oznaczany.”

Antoine de Saint-Exupéry (1900–1944) francuski pisarz i poeta, lotnik

Twierdza

Marie von Ebner-Eschenbach Fotografia

„Uczucie wdzięczności jest ciężarem, który znieść mogą tylko silne charaktery.”

Marie von Ebner-Eschenbach (1830–1916) pisarka austriacka

John Maxwell Coetzee Fotografia

„(…) w przytłaczającym milczeniu, które jest głównym elementem naszego wspólnego obcowania, niepodobna, by nie czuła, jak mój uporczywy wzrok kładzie się na niej ciężarem całego mojego ciała.”

John Maxwell Coetzee książka Czekając na barbarzyńców

Źródło: Czekając na barbarzyńców (1985), tłum. Anna Mysłowska

Mitch Albom Fotografia

„Dzieci czasem o tym zapominają. Myślą o sobie jako o ciężarze, a nie spełnionym życzeniu.”

Mitch Albom Jeszcze jeden dzień

Jeszcze jeden dzień
Źródło: s. 84

Daniel Defoe Fotografia

„Kto ugina się pod ciężarem, ten zwiększa tylko jego ciężar.”

Daniel Defoe (1660–1731) pisarz angielski

Olga Tokarczuk Fotografia

„Jak wygląda świat, kiedy życie staje się tęsknotą? Wygląda papierowo, kruszy się w palcach, rozpada. Każdy ruch przygląda się sobie, każda myśl przygląda się sobie, każde uczucie zaczyna się i nie kończy, i w końcu sam przedmiot tęsknoty robi się papierowy i nierzeczywisty. Tylko tęsknienie jest prawdziwe, uzależnia. Być tam, gdzie się nie jest, mieć to, czego się nie posiada, dotykać kogoś, kto nie istnieje. Ten stan ma naturę falującą i sprzeczną w sobie. Jest kwintesencją życia i jest przeciwko życiu. Przenika przez skórę do mięśni i kości, które zaczynają odtąd istnieć boleśnie. Nie boleć. Istnieć boleśnie – to znaczy, że podstawą ich istnienia był ból. Toteż nie ma od takiej tęsknoty ucieczki. Trzeba by było uciec poza własne ciało, a nawet poza siebie. Upijać się? Spać całe tygodnie? Zapamiętywać się w aktywności aż do amoku? Modlić się nieustannie?”

Olga Tokarczuk (1962) polska pisarka

Źródło: Dom dzienny, dom nocny

Walentina Tierieszkowa Fotografia

„Co mnie najbardziej uderzyło w czasie lotu? Przechodzenie do stanu nieważkości i odwrotnie, a także wspaniałe widoki przy wchodzeniu statku w cień Ziemi i wychodzeniu z cienia. Przejście do stanu nieważkości następuje bardzo szybko. Nagle człowiek doznaje wrażenia niezwykłej lekkości, przestaje odczuwać ciężar rąk i nóg – wprawia je w ruch bez jakiegokolwiek wysiłku.”

Walentina Tierieszkowa (1937) radziecka kosmonautka

Pokrewne tematy