„Cnota waszym żywiołem, a rzemiosłem słowa!”

„Wasze słowa są, jak salonowe pieski,
A moje – jak wściekłe psy!
Pal licho wasze arabeski i burleski”

Julian Tuwim (1894–1953) polski poeta

„O, słowa, jakie zbrodnie popełnia się w imię wasze.”

Eugène Ionesco (1909–1994) francuski dramaturg pochodzenia rumuńskiego

„Cnota wiarę, a wiara dobrą cnotę rodzi.”

Wacław Potocki (1621–1696) poeta, epik, satyryk i moralista

„Cnota – czcze słowo. Gdzież jest krzyż Golgoty?
Jest Bóg na świecie… O! jest! – Cielec złoty!”

Aleksander Michaux (1839–1895) poeta i tłumacz polski pochodzenia belgijskiego

„Wy, czarni siewcy wojny, mówcie tylko o nienawiści do wszystkiego, co nie jest wasze, mówcie o egoizmie, lecz nigdy nie używajcie słowa „miłość”, ponieważ w waszych ustach to święte słowo miłość staje się brudne.”

Ludwik Zamenhof (1859–1917) polski lekarz, twórca esperanto

„Cnota jest w sercu, a nie gdzie indziej.”

Friedrich Hebbel (1813–1863) niemiecki dramaturg i poeta

„Śmierć jest moim rzemiosłem.”

Robert Merle (1908–2004) pisarz francuski

„Miłość jest cnotą serca a nie rąk.”

Joseph Addison (1672–1719) angielski pisarz i polityk

„Cierpliwość jest cnotą – mruknął Smok sentencjonalnie – a cnota powinna być nagrodzona. Tak przynajmniej jest w każdym uczciwym westernie.”

Stanisław Pagaczewski (1916–1984) polski prozaik i poeta