„Zespoły filmowe, które kiedyś istniały dziś straciły na znaczeniu – a warto byłoby powrócić do tego rodzaju pracy. Teraz jest tak, że realizuje się jeden projekt, potem następny i jeszcze kolejny, ale nie ma żadnej wspólnoty. Poza tym polska kinematografia w pewnym momencie się po prostu rozsypała. Młody narybek nie mógł się porozumieć ze starszymi twórcami. Dziś mam wrażenie, że robi się znowu więcej, jest większa inicjatywa. Myślę, że z czasem skuteczniej będzie się docierać do poszczególnych filmowych grup i one się będą jednoczyć, mówić wspólnym głosem. Ale też trzeba pamiętać, że tamto wielkie filmowe pokolenie było naznaczone doświadczeniem wojny. Nas ani World Trade Center, ani wojna w Iraku nie naznaczyły w ten sposób. I dobrze. Ale w związku z tym, nie ma jednej życiowej dominanty – panuje większy eklektyzm. Z drugiej strony nasze doświadczenia bywają różne, ale dzięki temu kino jest bardziej różnorodne.”

Źródło: Trzeba umieć wąchać czas. Janusz Morgenstern i Lesław Żurek wspólnie specjalnie dla Stopklatki, stopklatka.pl, 22 października 2009 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=59755