„Człowiek sam jest ślepy. Musi mieć wokół siebie lustra albo inne oczy. Kocha – to znaczy przygląda się sobie.”

„Krytyka religii rozczarowuje człowieka po to, by myślał, działał, i kształtował swoją rzeczywistość jako rozczarowany człowiek, który odzyskał rozum, i się porusza wokół siebie samego, a więc wokół swojego prawdziwego słońca. Religia jest jedynie iluzorycznym słońcem, które się kręci wokół człowieka tak długo, jak on sam nie rusza się wokół samego siebie.”

Karol Marks (1818–1883) niemiecki filozof, ekonomista i działacz rewolucyjny

„Jeśli człowiek nie ma w sobie porządku, nie może go szerzyć wokół siebie.”

Ezra Pound (1885–1972) poeta amerykański

„Największym kalectwem jest brak nadziei, nieumiejętność kochania siebie i innych, nie, to że nie masz nogi nic nie znaczy.”

Hans (raper) (1981) polski raper

„Nikt nie jest bardziej ślepy od tych, co chcą przejrzeć na oczy.”

Stephen King książka Szkieletowa załoga

„Jeszcze zanim poszedłem do liceum, miałem ciemne kółka wokół oczu. Krążyły plotki, że jestem ćpunem. Mam ciemne kółka wokół oczu, zrozumcie to.”

Benicio Del Toro (1967) aktor amerykański

„Człowiek niewidomy, pozbawiony wzroku jest kaleką. I musi żyć w swoim czarnym świecie, inne zmysły rozwija, okazując im trudne zaufanie. Człowiek ślepy, który ma oczy, aby widzieć i oceniać to, co postrzega, ale rozmyślnie idzie po omacku, zamknięty w swoim egotyzmie – jest niebezpieczny. Dla siebie i dla otoczenia.”

Zofia Bystrzycka (1922–2011) powieściopisarka polska

„Oczy najmniej się starzeją. Skóra wokół oczu marszczy się i pęka, ale nie same oczy. Osiemdziesięcioletnia dziewczyna może mieć takie same oczy jak osiemnastoletnia.”

Tomasz Piątek (1974) polski pisarz i dziennikarz

„Nie da się być szczęśliwym człowiekiem, jeżeli człowiek sam siebie nie lubi i nie szanuje. Każdy człowiek na Ziemi niezależnie od tego co przeszedł, jak wielkie ma wady czy słabości jest godny tego, żeby go kochać i szanować.”

Beata Pawlikowska (1965) polska pisarka, podróżniczka, dziennikarka, tłumacz

„Czy może kochać kogoś ten, kto sam siebie nie cierpi? Czy może żyć w zgodzie z innymi, kto sam ze sobą jest niezgodny? Czy może być komuś miły, kto sam ze sobą jest przykry i uciążliwy?”

Erazm z Rotterdamu książka Pochwała głupoty