„Kiedy gubisz swoje miejsce w życiu, nie możesz znieść samotności. Nawet przez sekundę!”

„Samotność zbytnia i brak zajęcia gubią młodych ludzi.”

Aleksander Puszkin (1799–1837) poeta rosyjski

„Samotność wybrana spontanicznie jest do zniesienia.”

Ingmar Bergman (1918–2007) szwedzki reżyser

„Umiejętność życia polega w 90% na zdolności życia w zgodzie z ludźmi, których nie możemy znieść.”

Samuel Goldwyn (1879–1974) amerykański producent filmowy

„Samotność, jaką człowiek może znieść i nie umrzeć, ma granice tak samo, jak napięcie elektryczne.”

William Faulkner (1897–1962) powieściopisarz, nowelista i poeta amerykański

„Prawdziwa samotność zaczyna się od chwili, kiedy człowiek nie może już dłużej znieść własnego towarzystwa.”

Jacek Wejroch (1929)

„Uczucie samotności jest bolesne, gdy ogarnia nas w tłumie, lecz w łonie własnej rodziny jest nie do zniesienia.”

Marie von Ebner-Eschenbach (1830–1916) pisarka austriacka

„Samotność nie jest etapem, łąka bólu to miejsce, w którym się wypasam. Spokój jest daleko stąd.”

Layne Staley (1967–2002) amerykański muzyk rockowy, wokalista

„Nie chcę dłużej żyć w systemie kościelnej zależności, w którym gubi się poczucie wartości własnego życia.”

Tadeusz Bartoś (1967) polski teolog i filozof

„Najlepsza sztuka nieodparcie naśladuje życie. Jeśli naśladuje marzenie, musi to być marzenie o życiu. W przeciwnym razie nie istnieje miejsce, w którym możemy się spotkać, nie możemy się porozumieć.”

Frank Herbert książka Kapitularz Diuną