„Może masz pan słuszność, że rozumem kobiety jest miłość. Ale nawet pod groźbą nierozumu kochać nie umiem ludzi. Pan to nazwiesz kalectwem, a ja doświadczeniem.”

„Najwyższym tryumfem rozumu jest zwątpienie w swoją własną słuszność.”

Miguel de Unamuno (1864–1936)

„Łatwo być uczciwym, kiedy się umie nienawidzić diabła, którego się nie zna;
kochać Boga, w którego wątpić nie starcza rozumu.”

Anton Czechow (1860–1904) rosyjski nowelista i dramatopisarz

„Nikt, kto kocha, nie może być nazwany nieszczęśliwym. Nawet nieszczęśliwa miłość ma swoją tęczę.”

James Matthew Barrie (1860–1937) szkocki pisarz

„Francja żyła mądrością zużytą; tłumaczono młodym generacjom, że takie jest życie, że trzeba umieć iść na ustępstwa, że entuzjazm trwa krótko i że w świecie, gdzie spryciarze mają słuszność, siłą rzeczy trzeba starać się mieć słuszność.”

Albert Camus (1913–1960) francuski pisarz, noblista

„Miłość jest irracjonalna: znamy ludzi, a jednak ich kochamy.”

Gabriel Laub (1928–1998)

„Nieszczęściem dowiódł, że wśród ludzi tłumu największe klęski płyną z nierozumu.”

Sofokles (-496–-406 p. n. e.) grecki dramaturg

„Doświadczenie jest produktem rozumu.”

Immanuel Kant (1724–1804) niemiecki filozof

„Skoro kochający umie być śmiałym, rzadko jego miłość zostanie bezowocną.”

George Byron (1788–1824) angielski poeta

„Jeśli nawet miłość nie dodaje rozumu durniom, to jednak czyni bardzo głupimi mądrych ludzi.”

Honoriusz Balzac (1799–1850) francuski powieściopisarz