„Gdybyż tylko była dość śmiała,
By mnie pewnej nocy zaprosić do komnatki,
Gdzie się rozdziewa,
I w tym miejscu tajemnym
Zarzucić mi ramiona na szyję.”

—  Bernart de Ventadorn

Źródło: ***, tłum. Maria Skibniewska, cyt. za: Beata Maciejewska, Różowe średniowiecze, „Ale Historia”, w: „Gazeta Wyborcza”, 13 lutego 2012.

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia
Tematy
historia, ramię, zaprosić
Bernart de Ventadorn Fotografia

Podobne cytaty

Adam Zagajewski Fotografia

„Trzeba wziąć na siebie cały ciężar świata
i uczynić go lekkim, znośnym.
Zarzucić go sobie na ramiona
tak jak plecak i ruszyć w drogę.”

Adam Zagajewski (1945) poeta polski, eseista, prozaik, tłumacz

Źródło: Improwizacja

„Daj mi trochę ciepła
okryje się nim jak płaszczem
zarzuć mi ramiona na szyję
i z pocałunków upleć szal
– bo przecież znowu będzie zima”

Lesław Falecki (1951)

Źródło: Powaleni przez wiatr

John Flanagan Fotografia

„Will właśnie miał dosiąść Wyrwija, lecz jeszcze się zawahał. Biegiem wrócił do chatki, sięgnął po futerał z Giletem, zarzucił go sobie na ramię. Bo nagle poczuł, że w jego życiu jest, mimo wszystko, miejsce na muzykę.”

John Flanagan (1873–1938) amerykański lekkoatleta

Źródło: Oblężenie Macindaw z tomu 6: Zwiadowcy, tłum. Danuta Strukowska

„A ja…
Dureń.
Obserwowałem, jak zdejmuje z trzepaka ciężki dywan, zwija go w wałek, usiłuje zarzucić na ramię. Chciałem podbiec, pomóc. Nie zrobiłem tego. Tamtej Joanny już nie było. Jej sobowtór nic mnie nie powinien obchodzić.”

Aleksander Minkowski (1933–2016) polski prozaik, reportażysta, scenarzysta filmowy

Artur

„Wywiad jest jak starzejąca się dama: może ona jeszcze od biedy obnażyć niekiedy swe ramiona, innym razem ukazać kark i szyję, kiedy indziej włożyć krótką sukienkę, ale wara obnażać ją całą.”

Antoni Landau (1950)

podczas procesu brzeskiego (29 grudnia 1931).
Źródło: Akt oskarżenia i argumenty prokuratorów w świetle ustaw obowiązujących. Mowa adw. Antoniego Landaua, „Robotnik”, nr 455, 30 grudnia 1931, s. 3.

Marek Dutkiewicz Fotografia

„Jabłko i grzech – tak musi być,
Wojna i śmiech – zaraz po niej.
Zieleń i brąz, płomień i dym,
Żebrak i król w koronie.

Słońce i grad, po nocy dzień,
Światło i mrok – ramię w ramię,
Szampan i kac, po życiu sen
I nic się już nie odstanie.”

Marek Dutkiewicz (1949) polski autor tekstów piosenek

Źródło: Aleja gwiazd z repertuaru Zdzisławy Sośnickiej

„Więc to tak! Mój Michał ma dziewczynę… Blondynkę… Długowłosą… Co tam włosy, można zgolić! Ale nogi… Za długie… Zbyt zgrabne… Porozpinane guziki… Włosy pieszczące ramiona, szyję… a pewnie i piersi…
Ze wstrętem pomyślałam o moim mizernym biuście. I ten kolor włosów… Jak on to mówił? Kolor jasnego piwa? Mój misio. Mój poeta. Z jakimś babsztylem o zbyt długich nogach i zbyt pełnych piersiach…”

Małgorzata Budzyńska (1950)

Źródło: Chłopakom, których kiedyś kochałam

Jay Rockefeller Fotografia

„Terroryści teraz tam są, zaprosił ich nasz prezydent.”

Jay Rockefeller (1937) amerykański tenisista

L.E. Modesitt, Jr. Fotografia

„(…) otworzyła ramiona, a ja najpierw zgasiłem lampę, dziwiąc się, jak dużo czasu zabrało mi zauważenie tego, co mi daje, nie tylko każdej nocy, ale rok po roku, i jak krucha jest każda chwila. I jak szybko nadejdzie jutro.”

L.E. Modesitt, Jr. (1943)

Źródło: Śmierć Chaosu (1995)

Christopher Moore Fotografia

„Była to małomiasteczkowa, seksualna gra w krzesełka do wynajęcia, w którą bawiono się do melodii „Cichej nocy”. Każdy liczył, że po pijanemu, wpadnie w jakieś przytulne ramiona, zanim wybrzmią ostatnie dźwięki.”

Christopher Moore (1957)

Najgłupszy anioł

Pokrewne tematy