„Człowiek wie, że ma kłopoty, gdy własna wyobraźnia zaczyna mu wymierzać zbyt surowe kary.”
Eoin Colfer (1965)
Fletcher Moon – prywatny detektyw
„Człowiek wie, że ma kłopoty, gdy własna wyobraźnia zaczyna mu wymierzać zbyt surowe kary.”
Eoin Colfer (1965)
Fletcher Moon – prywatny detektyw
„Próby, dla tych, których Bóg kocha nie są karami, ale łaskami.”
Jan Maria Vianney (1786–1859) francuski duchowny, święty kościoła katolickiego
Cesare Beccaria (1738–1794) włoski prawnik i pisarz polityczny
Źródło: O przestępstwach i karach, 1764
Stefan Kunowski (1909–1977) profesor, pedagog, autor teorii warstwicowej, poeta
Podstawy współczesnej pedagogiki
Źródło: s. 118
Marek Żukow-Karczewski (1961) polski historyk, publicysta i działacz społeczny
Zazwyczaj jednak delikwenta czekało ścięcie, powieszenie, wplecenie w koło, pogrzebanie żywcem i przebicie kołem (palikiem), spalenie na stosie lub utopienie. Te dwa ostatnie rodzaje uśmiercania stosowano zwykle wobec kobiet oskarżonych o czary, trucicielstwo, zadawanie kołtuna itp.
Źródło: Okropności krakowskie, „Gazeta Krakowska” nr 192, 20 sierpnia 1993, s. 12.
Gienrich Jagoda (1891–1938) radziecki funkcjonariusz policji politycznej
wypowiedziane do przesłuchującego Jagodę Abrama Słuckiego, szefa INO (wydziału zagranicznego NKWD) – na Łubiance, w maju 1937.
Źródło: Andrzej Poczobut, Czekiści pod ścianą w: „Ale Historia” nr 45 (95), dodatek do „Gazety Wyborczej”, Warszawa, 9 listopada 2013, s. 11.
„Więc to kara pokazać się nago?
Za co kara? Za piękność?”
Józef Łobodowski (1909–1988)
Źródło: Ballada o Godiwie, III
„Wszystko, co prawo nazwie karą, jest w istocie karą.”
Monteskiusz (1689–1755) francuski filozof i pisarz
Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
„Może prezes był dla niego za surowy.”
Paweł Poncyljusz (1969) polski polityk
o Kazimierzu Marcinkiewiczu.
Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 29 października 2007