„Umarła żona. A od sadu
Przez okna wczesny wieczór szedł.
Dźwięk moich słów, mój lekki wiersz
Kadzidłem przepływały nad nią.”

— Michał Choromański

Źródło: Gdy moja żona gasła cicho, 27 kwietnia 1926

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia

Tematy

żona, wiersz, lekki, dźwięk, okno, wieczór, umarły

Michał Choromański Fotografia

Michał Choromański50

pisarz polski 1904–1972

Podobne cytaty

„To nie z myśli, mój drogi, robi się wiersze. Robi się je ze słów.”

Stéphane Mallarmé (1842–1898) francuski poeta

„Kim jest ten, co moim długopisem
Wypisuje moje wiersze
I w moim łóżku moją żonę bierze?
Kim jest ten, co przed chwilą wyszedł?”

Rafał Wojaczek (1945–1971) polski poeta

Źródło: *** (Kim jest ten, co się jawi w lustrze…)

„Smyczek skrzypiec wydobywa
długi dźwięk z mojego gardła
i rozbija się o szczyt
umarłego domu”

Bärbel Klässner (1960)

Źródło:

„naucz mnie cierpliwości słów
pisania wodą po patyku
i żebym wierszy moich –
świń nie rzucał przed perły”

Kalina Kowalska (1966)

Źródło: modlitwa świniopasa

„żal mi snów, które nie przyszły
i dni mi żal, co nie były moim udziałem
nocy bez ciebie i słów niewypowiedzianych
kwiatów, których nie ścięłam
a i tak umarły, tyle, że stojąc”

Iwona Zielińska-Zamora (1954)

Źródło: Żal, „Sekrety ŻAR-u” 2007, nr 1 http://www.pzn-mazowsze.org.pl/kultura/klub_zar/sekret16/sek_16.html#poezja

„A ja wiersz piszę
Po prostu o pięści
Z płaczu omijanego
Z chleba oddalonego
Z mozołu daremnego
Z postarzałego marzenia
Co się w wiecznego tułacza przemienia
Ze słów bez ciała i że z jęku
Tylko samotność dźwięku
I że z kruszyną litościwego daru
Mocujesz się ponad miarę
Ona lekka jak piórko
A ty ją dźwigasz jak tonę ciężaru
Z tego właśnie – tak mi ta leszczyna szeleści
Ukute są pięści”

Julian Kawalec (1916–2014) polski prozaik, publicysta i poeta

Źródło: Pięść

„Ja umrę, mój następca umrze, a w Chile nigdy nie będzie żadnych wyborów.”

Augusto Pinochet (1915–2006) wojskowy dyktator Chile

Źródło: Artur Domosławski, Gorączka latynoamerykańska, wyd. Świat Książki, Warszawa 2010, s. 174.

„Po nocnym mieście wędrują lata
Schowane w zaśnieżonych ogrodach
wyblakłych oczach
dla słów,
na dźwięk których twoja żona staje się posłuszna,
są nieuchwytne”

Kalev Kesküla (1959–2010)

Źródło: ***, tłum. Aarne Puu

„Muminek zatrzymał na chwilę swój obłoczek przed oknem tatusia.
– A kuku! – zawołał.(…)
Tatuś Muminka wypuścił wieczne pióro z ręki i podbiegł do okna.
– Na mój ogon! Na mój ogon!”

Tove Jansson książka W Dolinie Muminków

zawołał.
W Dolinie Muminków

„Polonez, grany dźwiękiem słów.”

Stanisław Wyspiański książka Wyzwolenie

Wyzwolenie (1903)
Źródło: akt I

Pokrewne tematy