„Cnota, sama w sobie, jest nieciekawa i z góry wiadoma, cnota jest załatwieniem sprawy, to jest śmiercią; grzech jest życiem.”

„Cnota byłaby stosunkowo prostą sprawą, gdyby nie trzeba było stale się w niej ćwiczyć.”

Sharon Stone (1958) aktorka amerykańska

„Gdy w grę wchodzi ambicja, jedyny grzech, jaki można popełnić, to ponieść klęskę, zwycięstwo zaś automatycznie staje się cnotą.”

Arturo Pérez-Reverte (1951) pisarz hiszpański

„Cnota jest tak można królowa, że jej władzy ani śmierć, ani żaden strach nigdy przekazić nie może.”

Mikołaj Rej (1505–1569) polski poeta i prozaik renesansowy

„Cnota skarb wieczny, cnota klejnot drogi.”

Jan Kochanowski (1530–1584) polski poeta

„Cnota wiarę, a wiara dobrą cnotę rodzi.”

Wacław Potocki (1621–1696) poeta, epik, satyryk i moralista

„Doskonałość absolutna, w czymkolwiek by się pojawiła, jest symptomem śmierci. Doskonałość jest cnotą umarłych.”

Antoine de Saint-Exupéry (1900–1944) francuski pisarz i poeta, lotnik

„Cnota jest tam, gdzie jest wybór.”

Wojciech Eichelberger (1944) polski psychoterapeuta

„Zaledwo zrodzi się cnota, rodzi przeciwko sobie zawiść; i prędzej spotkasz ciało bez cienia niż cnotę bez zawiści.”

Leonardo da Vinci (1452–1519) malarz, rzeźbiarz, architekt, konstruktor maszyn, filozof

„Cnota
To kopalnia złota.”

Jan Sztaudynger (1904–1970) poeta polski, satyryk