„Miłość to stan duszy, która w innej duszy znajduje swój kontrapunkt.”

„Sztuka jest dla mnie stanem duszy. A dusza jest święta!”

Marc Chagall (1887–1985) malarz i grafik francuski

„Miłość jest dla duszy kochającego tym, czym dusza dla ciała, które ożywia.”

François de La Rochefoucauld (1613–1680) pisarz i filozof francuski

„(…) miłość – to dwie dusze w jednym ciele, przyjaźń – to jedna dusza w dwóch ciałach.”

Tadeusz Kotarbiński (1886–1981) polski filozof

„Krajobrazy są stanami duszy.”

Henri Frédéric Amiel (1821–1881)

„Miłość ta sprawia, że dusza ma w sobie Boga.”

Wincenty Pallotti (1795–1850) włoski duchowny, święty Kościoła katolickiego

„Przykazanie dla fotografów i innych twórców: nie pożyczaj duszy od innego artysty, choćby nie wiem jak ci się spodobała, ponieważ w tym samym momencie stracisz swoją duszę, która jest źródłem wyjątkowości tego, co robisz. Amen.”

Joanna Maria Rybczyńska (1960–2014)

„Miłość jest „boską cząstką”, która zamieszkuje w każdym z nas i jest właściwie naszą duszą. Im więcej posługuje się człowiek w stosunku do bliźnich cnotą miłości, tym bardziej rozwija i uszlachetnia swoją duszę.”

Robert Baden-Powell (1857–1941) brytyjski wojskowy, pisarz, twórca skautingu

„Czym jest słońce dla ziemi, tym miłość dla duszy.”

Honoriusz Balzac (1799–1850) francuski powieściopisarz

„Miłość duszy nie jest jeszcze taka, jak Bóg tego żąda. Dusza nagle traci obecność Bożą. Powstają w niej różne błędy i wady, z którymi musi toczyć zaciekły bój. Wszystkie błędy podnoszą głowę, jednak czujność jej jest wielka. Na miejsce dawnej obecności Bożej wstąpiła oschłość i posucha duchowa, nie czuje smaku w ćwiczeniach duchownych, nie może się modlić, ani tak jak dawniej, ani jak teraz się modliła. Rzuca się we wszystkie strony i nie znajduje zadowolenia. Bóg się przed nią ukrył, a ona w stworzeniu pociechy nie znajduje i żadne stworzenie nie umie jej pocieszyć. Dusza pragnie namiętnie Boga, ale widzi swą nędzę, zaczyna odczuwać sprawiedliwość Bożą. Widzi jakoby utraciła wszystkie dary Boże, umysł jej jest jakby przyćmiony, ciemność zapada w całej jej duszy, zaczyna się udręka co do nie pojęcia. Dusza starała się przedstawić stan swej duszy spowiednikowi, lecz nie została zrozumiana. Zapada jeszcze w większe niepokoje. Szatan zaczyna swe dzieło.”

Faustyna Kowalska książka Dzienniczek