„Całe moje życie było jednym nieprzerwanym grzechem. Boże, zlituj się nade mną!”
August II Mocny (1670–1733) król Polski
na łożu śmierci.
Źródło: Paweł Jasienica, Rzeczpospolita Obojga Narodów. Dzieje agonii
podczas swej kaźni przed rozerwaniem końmi, gdy zgodnie z wyrokiem był przypalany.
Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, op. cit., s. 127.
„Całe moje życie było jednym nieprzerwanym grzechem. Boże, zlituj się nade mną!”
August II Mocny (1670–1733) król Polski
na łożu śmierci.
Źródło: Paweł Jasienica, Rzeczpospolita Obojga Narodów. Dzieje agonii
„Panie, daj, co rozkazujesz, i rozkazuj, co chcesz.”
Aureliusz Augustyn z Hippony (354–430) wczesnochrześcijański biskup i teolog
„Daj, Panie, nam wszystkim, nam pijakom, tak lekką i tak piękną śmierć.”
Józef Roth (1894–1939) pisarz austriacki
Anna Jagiellonka (1523–1596) król Polski
z listu do siostry (cytowanym za Marią Bogucką).
Źródło: Ludwik Stomma, Sławnych Polaków choroby, wyd. Tower Press, Gdańsk 2004, ISBN 8387342807, s. 23.
Stefan Niesiołowski (1944) polityk polski, biolog
do dziennikarki Ewy Stankiewicz pod Sejmem, 12 maja 2012. <br class="br">Źródło: Niesiołowski zaatakował Ewę Stankiewicz https://niezalezna.pl/28191-niesiolowski-zaatakowal-ewe-stankiewicz, niezalezna.pl, 12 maja 2012.
„Daj mi, Panie, we wnętrzu mego serca i duszy, jakby w kaplicy, przebywać z Tobą.”
Jerzy Matulewicz (1871–1927) biskup wileński
„Panie, kocham Cię! Daj, abym Cię kochał i nigdy kochać nie przestawał.”
Jerzy Matulewicz (1871–1927) biskup wileński
„Nie wsiądę, miło mi przy was umierać. Niech Pan Bóg nade mną wyrok swój, który uczynił, kończy.”
Stanisław Żółkiewski (1547–1620) magnat polski, hetman wielki koronny
podczas panicznego odwrotu wojsk polskich po klęsce pod Cecorą do dwunastu szlachciców, z którymi szedł pieszo, kiedy zaproponowano mu konia. Po czym przebił konia szablą.
Źródło: Zofia Stefanowska, Janusz Tazbir, Życiorysy historyczne, literackie i legendarne, Warszawa 1980, PWN, s. 121.
„O Boże! Z łaski Twej daj teraz siłę i zwycięstwo wierze Islamu.”
Murad II (1403–1451)
w czasie bitwy pod Warną w 1444 na widok szarżującego doń Władysława Warneńczyka.
Źródło: anonimowa turecka kronika, XV wiek; cyt. za: Stanisław Grodziski, Jerzy Wyrozumski, Marian Zgórniak, Wielka historia Polski, tom 3, wyd. Fogra, Kraków 1999, s. 156.