„Całe moje życie było jednym nieprzerwanym grzechem. Boże, zlituj się nade mną!”
na łożu śmierci.
Źródło: Paweł Jasienica, Rzeczpospolita Obojga Narodów. Dzieje agonii
August II Mocny – syn Jana Jerzego III Wettyna i Anny Zofii Oldenburg, od 1694 elektor Saksonii jako Fryderyk August I , Wikariusz Świętego Cesarstwa Rzymskiego, w latach 1697–1706 i 1709–1733 elekcyjny król Polski; pierwszy król Polski z saskiej dynastii Wettynów. Jego przydomek jest zazwyczaj wiązany z jego nieprzeciętną siłą, dzięki której potrafił podobno zginać podkowy gołymi rękoma.
Z Łaski Bożej król Polski, wielki książę Litewski, Ruski, Pruski, Mazowiecki, Żmudzki, Kijowski, Wołyński, Podolski, Podlaski, Inflancki, Smoleński, Siewierski, Czernihowski oraz książę Saksonii, Jülich, Kleve, Bergu, Engern, Westfalii, arcymarszałek Świętego Cesarstwa Rzymskiego i książę elektor, landgraf Turyngii, margrabia Miśni oraz Górnych i Dolnych Łużyc, burgrabia Magdeburga, itd., itd. Wikipedia

„Całe moje życie było jednym nieprzerwanym grzechem. Boże, zlituj się nade mną!”
na łożu śmierci.
Źródło: Paweł Jasienica, Rzeczpospolita Obojga Narodów. Dzieje agonii
Odpowiedź króla na łożu śmierci na proponowane mu ogłoszenie Augusta III kandydatem na swojego następcę na polskim tronie
Źródło: Jacek Staszewski, August III, s. 128
Wystosowany w 1712 list do syna Fryderyka Augusta (późniejszego Augusta III), zachęcający go do konwersji na katolicyzm
Źródło: Jacek Staszewski, August III, s. 55-56