„Wreszcie zadumą pojąłem, iż z dni
Najpiękniejszymi te się godzi nazwać,
Gdy, przed oczami krajobraz, gadając,
Przemienialiśmy w kraj duszy”

—  Hugo von Hofmannsthal

Źródło: Przesłanie, tłum. Stefan Napierski

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia
Tematy
dusza, kraj, pojęcie, oko, krajobraz, piękny, zaduma
Hugo von Hofmannsthal Fotografia
Hugo von Hofmannsthal4
Austriacki pisarz, poeta i dramaturg epoki modernizmu; prze… 1874–1929

Podobne cytaty

Henri Frédéric Amiel Fotografia

„Krajobrazy są stanami duszy.”

Henri Frédéric Amiel (1821–1881)

Dziennik intymny

Bernard Fontenelle Fotografia

„Piękna kobieta to raj dla oczu, piekło dla duszy i czyściec dla portfela!”

Bernard Fontenelle (1657–1757) pisarz i filozof francuski

Źródło: Przemysław Słowiński, Sławni ludzie w anegdocie, Videograf II, Katowice 2009, ISBN 9788371837272.

Farah Pahlawi Fotografia

„Lud musi wreszcie pojąć, co odrzucił. To pewnie dlatego, że wraz z rozwojem postępu w kraju nie zwiększył się udział ludu w rządzeniu.”

Farah Pahlawi (1938)

Źródło: Erich Schaake, Kobiety dyktatorów, op. cit., s. 118.

Andrzej Nowak (gitarzysta) Fotografia

„Kiedy wreszcie zrozumiecie, po co kochać, po co żyć?
Kiedy wreszcie to pojmiecie, po co istnieć, co znaczy być?”

Andrzej Nowak (gitarzysta) (1959) polski gitarzysta

Cytaty z utworów grupy Złe Psy, Forever
Źródło: utwór Czemu ludzie się kochają

„Czy futerał duszy, czy dusza piękniejsza?”

Antoni Regulski

Kolacja u Pascala

Marek Aureliusz Fotografia

„Nie godzi się, aby twoja dusza czuła się zmęczona tym życiem, zanim nie zmęczy się nim ciało.”

Marek Aureliusz (121–180) cesarz rzymski

Imre Kertész Fotografia

„Pojąłem, że także niewola ma swoje powszednie dni, więcej, prawdziwa niewola składa się właściwie z samych szarych dni powszednich.”

Imre Kertész książka Los utracony

Los utracony

Herta Müller Fotografia

„(…) kwiaty raniły przechodzące obok twarze. Ponieważ były tak piękne, ponieważ nie straciły blasku krajobrazu, lasów i błoni, i łąk, napawały jedynie smutkiem. Należały do kraju, a kraj był zawsze przeciwieństwem państwa. Kwitły rok w rok, nie potrzebowały niczego, aby rosnąć. Ten upór piękna tuż obok biedy jawił mi się czasami jako obojętność, ignorowanie ludzi.

Jeśli w państwie przeżycie stało się sensem istnienia, piękno kraju jest bólem.”

Herta Müller książka Hunger und Seide

Hunger und Seide

Pokrewne tematy