„I był Beskid i były słowa
Zanurzone po pępki w cerkwi baniach
rozłożyście złotych
smagających się wiatrem do krwi.”

„Rumieńce lata pobladły,
liść złoty z wiatrem mknie.
I klonom ręce opadły,
i mnie…”

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska (1891–1945) poetka polska

„Słowo to zimny powiew, nagłego wiatru w przestworze.”

Michał Zabłocki (1964) polski poeta i reżyser

„Słowo krew jest nieobecne w wierszu,
kiedy krew wisi w powietrzu.”

Krzysztof Karasek (1937)

„Są sny zemsty i krwi stłumione żydowskim fałszem, to szept „nocy i mgły”, aryjskim powraca wiatrem”

Mariusz Szczerski (1970–2005) wokalista polski (Honor)

„W tej dwoistości
jest synchronizacja.
krew za słowo.”

Rafał Wojaczek (1945–1971) polski poeta

„Całuję Cię w metafizyczny pępek.”

Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) polski pisarz, filozof, dramaturg i malarz

„Cnota – czcze słowo. Gdzież jest krzyż Golgoty?
Jest Bóg na świecie… O! jest! – Cielec złoty!”

Aleksander Michaux (1839–1895) poeta i tłumacz polski pochodzenia belgijskiego

„Nie ma najwyraźniej takiej miejscowości, która nie byłaby pępkiem świata.”

Oliver Wendell Holmes (1809–1894)

„(…) promień słońca wchodził przez szybę i oblewał jasnością złotą, rozczochraną główkę dziecka i twarz, w której nie zostało kropli krwi.”

Henryk Sienkiewicz książka Janko Muzykant