„Jeśli więc „być” to nie znaczy ani kultura, ani duch, to moje szanse są małe. Jeszcze mniejsze, jeśli znakiem tego bycia jest atrakcyjność dla innych. Nie tylko nie czaruję nikogo, ale nawet mam wrażenie, że ludzie w mojej obecności się nudzą.”

— Sławomir Mrożek

Dzienniki, Dziennik. Tom 1. 1962–1969

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia

Tematy

ludzie, wrażenie, znaczenie, obecność, kultura, duch, inny, małe, atrakcyjność

Sławomir Mrożek Fotografia

Sławomir Mrożek97

polski dramatopisarz, prozaik i rysownik 1930–2013

Podobne cytaty

„Moim największym osiągnięciem jest przywoływanie uśmiechu na twarzy wielu ludzi wyłącznie moją obecnością, nawet jeśli to tylko reklama mydła Lux.”

Shah Rukh Khan (1965) indyjski aktor i producent filmowy

My biggest achievement is that I can make a lot of people smile with just my presence, even if it is in a Lux ad. (ang.)

„Małe szanse są często początkiem wielkich przedsięwzięć.”

Demostenes (-384–-322 p. n. e.) mówca grecki

„Cechą wielkich ludzi jest to, że stawiają innym o wiele mniejsze wymagania niż sobie.”

Marie von Ebner-Eschenbach (1830–1916) pisarka austriacka

„W Nowym Jorku nie można się nudzić. Jest on zlepkiem wszelkich kultur i etnicznych dzielnic, gdzie odnalazłem nawet zakonserwowany świat mojego dzieciństwa. To właściwie spęd niespokojnych typów wagabundów, wariatów i wieśniaków z całego świata. W gruncie rzeczy jest to gigantyczna wiocha świata z wesołym miasteczkiem na obrzeżu, gdzie ludzie jeszcze potrafią się bawić. Dla twórcy jest to kopalnia wrażeń i obserwacji.”

Andrzej Czeczot (1933–2012) polski grafik, twórca filmów animowanych

Źródło: Czeczot: Dla Amerykanów jestem „too sophisticated”, „Gazeta Wyborcza”, 19 lipca 1990

„Teraz wszyscy mi już zobojętnieli. Chodzi o to, że nudzi mnie niemal wszystko. Jedyne ciepłe uczucia żywię dla dzieci i W. I. [Włodzimierzowi Iljiczowi] Pod innymi względami jest tak, jakby moje serce umarło. Tak jakbym oddała wszystkie moje siły, wszystkie namiętności W. I. i mojej pracy. Źródła miłości wyschły w mojej piersi.”

Inessa Armand (1874–1920) komunistka rosyjska

z notatek napisanych niedługo przed śmiercią.
Źródło: Nigel Cawthorne, Życie erotyczne wielkich dyktatorów, op. cit., s. 50.

„Mówią na mnie Nu. „Nu” znaczy „dziewczyna”. Nie mam innego, osobistego imienia, bo nikt dotąd mi go nie nadał. Mój ojciec jest nieznany. Moją matkę mieszkańcy wioski przezywają Przeklętą. Nie przeszkadza im, że już umarła. Nienawiść, którą do niej czują, przekroczyła granicę śmierci. Prawdopodobnie moja matka jest upiorem, gdyż nie pochowano jej zgodnie z zasadami, tylko wywieziono ciało na pustynię. Nie nakarmiono jej ducha ryżowym kleikiem. Kiedy słyszę, jak zawodzi wiatr, to czasem myślę, że to duch mojej matki płacze z głodu.”

Izabela Szolc (1978) polska pisarka

Źródło: I to minie

„Czy to, że grasz na gitarze uszczęśliwia innych ludzi?
czy ma sens, że się trudzisz? Weź nie pierdol to mnie nudzi”

Kazimierz Staszewski (1963) polski muzyk rockowy

Kazik solo
Źródło: utwór Mars napada

„Ta wspaniałość szat i klejnotów u znamienitej szlachty, ta ich obfitość nawet u mniejszej i bardzo małej, wywołuje wrażenie, jak gdyby ta przeszłość była jakimś światem purpury, złota i brylantów, nasuwa wniosek nie już wielkiego dobrobytu, ale wyjątkowego bogactwa. Wniosek taki byłby jednak mylny.”

Władysław Łoziński (1843–1913) pisarz i historyk polski

o strojach polskiej szlachty.
Źródło: Życie polskie w dawnych wiekach (1907)

„Dla nas, „Tradycja” oznacza zwycięską i twórczą obecność w rzeczywistości siły, która „nie należy do tego świata”, to znaczy Ducha rozumianego jako moc potężniejszą od wszystkiego co ludzkie i materialne.”

Julius Evola (1898–1974) włoski filozof

„Zawody artystyczne stoczyły się po równi pochyłej w rejony mniejszej ważności. Może błędem była wiara w to, że sztuka ma wyższe niesiemy kaganek oświaty? To wszystko wygasło, ale przyznam, że czasami mam wrażenie, iż jeszcze coś pozostało. Takie momenty mam w Szafarni czy w muzeum hutnictwa w Pruszkowie. Recytuję Słowackiego, a mój przyjaciel Filip Wojciechowski gra Chopina. Ludzie wstają, biją brawo i są szczęśliwi. To daje nadzieję..”

Krzysztof Janczar (1950) aktor polski

Źródło: Długodystansowiec, „Tele Tydzień” nr 51, 13 grudnia 2004 http://www.plebania.pl/wywiady/janczar.html

Pokrewne tematy