„Wielu mniema i głosi, że miłość odbiera rozum i ludzi jakoby w głupców zamienia. Zdaje mi się, że to mniemanie jest mylne.”

„Oszukując głupców, mścimy się za swój własny rozum.”

Giacomo Casanova (1725–1798) wenecki awanturnik, podróżnik i literat

„Kogo Bóg chce zgubić, temu rozum odbiera.”

Eurypides (-480–-406 p. n. e.) dramaturg antyczny

„Kogo Bóg chce zgubić, wpierw mu rozum odbiera.”

Sofokles Antygona

„Kogo bogowie mają zniszczyć, temu najpierw odbierają rozum.”

Anne McCaffrey (1926–2011) amerykańska pisarka science fiction

„(…) jest naiwnością mniemanie, jakoby zachwyt nasz wobec dzieła sztuki z nas samych pochodził: że zachwyt ten w sporej mierze nie rodzi się z ludzi, ale między ludźmi, i jest to tak jakbyśmy wzajemnie zmuszali się do zachwytu (choć nikt „osobiście” nie jest zachwycony).”

Witold Gombrowicz książka Dziennik

„Poświęcenie zabija miłość i zamienia ją w przyjaźń.”

George Sand (1804–1876) pisarka francuska

„Czy warto rozkochiwać kobietę, która mniema, że miłość zaczyna się westchnieniem przy świadkach, a kończy westchnieniem bez świadków?”

Aleksander Świętochowski (1849–1938) polski pisarz, publicysta, filozof i historyk

„… pogląd Pani rozmówcy zdaje się bazować na założeniu, jakoby rozum był źródłem prawdy. Czy tak jest rzeczywiście? Rozum jest raczej władzą poznawczą, szukającą prawdy i rozróżniającą prawdę od fałszu, ale przecież rozum prawdy nie ustanawia. Rozum jedynie odczytuje prawdę zawartą w rzeczywistości, przy czym może się nawet pomylić. Rzecz jasna, rozum nie jest martwym ekranem, odbijającym rzeczywistość biernie i bezdusznie; jest władzą poznawczą żywej osoby ludzkiej, która otwiera się na rzeczywistość w sposób aktywny. Sytuacja ta rodzi wprawdzie skomplikowane problemy filozoficzne, nie zmienia jednak faktu zasadniczego: że źródłem prawdy jest rzeczywistość, nie rozum.”

Jacek Salij (1942) teolog polski, dominikanin

„Dobry Bóg sam ma to, czym nas obdarował. Wolą wolę. Odbiera ludziom rozum, kiedy chce.”

Marek Konecki (1949)